Frank Tireur

58. Driek van Wissen is overleden. Een taalvirtuoos is ons ontvallen. Hij was Dichter des Vaderlands van 2005 tot 2009, maar de literaire elite had niet veel met hem op: te luchtig, te weinig ernst, en… zijn gedichten waren op rijm! Foei, dat kan natuurlijk geen serieuze poëzie zijn! Zijn vriend Rawie rijmde ook, maar op plechtige toon, en zijn taal was in ieder geval zwaar dichterlijk, en zo vond hij genade bij de literatuurcritici.
Ik weet niet of Driek geleden heeft onder het imago van rijmelaar en Sinterklaasdichter. Dat imago is volkomen onterecht, want nergens las ik ooit verrassender rijmen dan bij hem. In zijn genre was hij een kampioen! Een superieure ironie, met een geraffineerd taalgebruik, en een plezierige humor, die combinatie vind je in onze letteren niet vaak.

Ik heb zitten bladeren in ‘De volle mep’ (uit 1987) - briljante titel trouwens voor een verzamelbundel - en vond een gedicht waarin iets te proeven is van enige ergernis over een gebrek aan waardering voor zijn dichtkunst. Ik vind het een juweeltje, dit gedicht.

Toon Hermans achterna

Niet dat ik ooit iets anders heb verwacht,
maar toch – als ik de zon weer zie verdwijnen
verzucht ik bij het sluiten der gordijnen:
‘Er gaat geen dag voorbij…of het wordt nacht.’

Zegt U nou zelf, is dat niet mooi bedacht?
Of is voor de gewone doorsnee-breinen
zo’n regel slechts een parel voor de zwijnen
en wordt mijn dichtkunst weer niet hoog geacht?

Let dan maar op wie er het laatste lacht:
er kan geen rouwannonce straks verschijnen
of binnen onheilspellend zwarte lijnen
leest U dan weer de dichterlijke klacht
die ieder zal herkennen als de mijne:
‘Er gaat geen dag voorbij…of het wordt nacht.’

Ik heb het voor de aardigheid voor u even nagekeken: in het Nieuwsblad van het Noorden een hele pagina vol met overlijdensadvertenties over Driek, maar bij slechts twee daarvan een paar dichtregels van zijn hand.

De naaste familie plaatste een advertentie met in de kop de volgende regels:

De dagen die wij leven zijn beperkt
Toch wordt door jou mijn waanidee versterkt
Dat alles zonder einde voort mag duren
Wie veel en vrolijk leeft, sterft ongemerkt.

Drieks uitgever, Nijgh & Van Ditmar, plaatste ook een annonce, en daarin lezen we:

Ik wijt de dag niet
dat het avond wordt.
Een bloem treft ook geen blaam
dat ze verdort.
Ik ken de noodzaak wel van alle dingen.
En toch: al wat ooit was, was veel te kort.

Uit: Onverwoestbaar mooi.