Zomergedachten

Zomertijd is vakantietijd. Je verwacht dat heel Goirle uitgestorven zal zijn. Niets is minder waar. Midden augustus  heerst er  een  gezellige drukte in het centrum, zodat ik nog net een plaatsje kan bemachtigen op het terras van ‘de 7 zonden’.  Achter een koel pilsje kijk ik naar de overkant en zie een kaal ongezellig plein…..  Achter het plein de mooie platanen voor het CC Jan van Besouw met geparkeerde auto’s eronder. Dat moet toch anders kunnen! Ik droom wel eens van een andere indeling: de auto’s voor het CC zijn verdwenen naar de parkeergarage waar ze thuis horen. Onder de platanen ligt een groot terras en op gezette tijden is er een gezellige markt. Niet alleen de weekmarkt die nu veel meer ruimte heeft, maar in de zomer ook maandelijks een antiek, kunst annex rommelmarkt. Vanuit het CC worden regelmatig buitenactiviteiten georganiseerd. Concerten, straattoneel, optredens van leerlingen van Factorium en beginnende bandjes in samenwerking met jongerencentrum Mainframe. In mijn droom zijn er zelfs vergevorderde plannen voor een minifestival in de trant van het Boulevard cq Paradegebeuren. Het Kloosterplein vormt nu echt de verbinding tussen het winkelcentrum en het Cultureel Centrum. Er zijn enkele grote bomen op het plein geplant, die  elders in Goirle stonden ‘geparkeerd’. Er hangt een gemoedelijke sfeer. Op enkele ‘leugenbankjes’ nemen de lokale hangouderen de laatste dorpsontwikkelingen door. De helft van de verharding heeft plaats gemaakt voor een grasveldje waar kinderen spelen. Deze droom houdt  geen echt grote, geldverslindende  veranderingen in: een relatief kleine ingreep met de nodige creatieve inzet doet  veel!

Hoogzomer is grijs Nederland gewoon thuis. Schijnt de zon, dan wordt de fiets van stal gehaald. Is u ook opgevallen dat heel het fietsarsenaal de laatste jaren is vernieuwd? Weg die oude degelijke Gazelles met trommelremmen bediend door degelijke stangen. Nee, wil je als wat oudere maar nog steeds sportieve grijze duif meetellen, dan moet je een hybride of sportfiets hebben, met vóór 3 kettingbladen en achter toch zeker 9 kransjes. Niet dat ook maar een kwart van de 27 versnellingsmogelijkheden wordt gebruikt…. Ik zie ze op de St. Jacobsbaan langstrekken, de groepjes met de mannen voorop, grote kaart op het stuur, ernstig kijkend, pet op de fors kalende schedel. Dan even niks, maar daar zijn ze toch: luid kwetterend de vrouwen. Rechtop, het stuur zo hoog mogelijk, kees en koos pront vooruit. Sommige groepjes ontwikkelen een flinke snelheid. Ik stond daarvan te kijken tot ik in de gaten kreeg dat ze fietsen hadden met zgn. trapondersteuning. Tegenwoordig ook wel genoemd een Cancelaraatje (vrij naar de vermeende truc die genoemde wielrenner uitgehaald zou hebben: een mini electro motortje in de trapas). Je herkent ze aan de dikke as en de hier of daar aangebrachte verdikking vanwege de accu. Maar waarom die snelheid? Met de aanschaf van zo’n fiets neemt de reactiesnelheid van de grijze koper echt niet toe…. Het wachten is op de eerste berichten: grijze duif geplet tegen boom!