Zeker,- in Riel wordt er nog altijd met gepast respect en bewondering over Kees Weltevrede gesproken: De oud-docent in het middelbaar onderwijs heeft in de regio nadrukkelijk naam gemaakt als kunstschilder, schrijver, dichter en organiseerde jarenlang tal van workshops en “kunstavonden”. Heel wat deelnemers hebben daar uitermate veel plezier aan beleefd en genoten van zijn kunsten, maar ook van zijn genoegdoeningen. De talrijke cursisten van de kunstzinnige Rielenaar spreken met alle lof over zijn talenten.

Door Nico de Beer

Maar dan slaat acht maanden geleden het noodlot onverbiddelijk toe. Na 59 jaar getrouwd te zijn overlijdt zijn geliefde vrouw Ankie na een kort ziekbed en valt de Rielse kunstenaar in een heel diep gat. “Vooral voor haar ben ik me nu aan het herpakken. Maar haar curieuze verzamel-objecten, die ik als prachtige herinneringen in de woonkamer heb geëtaleerd, geven mij de energie om het leven weer op te pakken”.

In al z’n bescheidenheid vraagt Kees Weltevrede, voor het interview begint, of ik hem in dit artikel niet op nummer één wil zetten. Daardoor wist ik uiteraard wel hoe hij er in stond, maar die garantie kon ik hem helaas niet geven. Vlot met zijn babbel, vertelt Kees dat ie in 1941 in het historisch stadje Den Briel geboren is en dat vooral de band met zijn grootmoeder intens geweest is. “O, ja mijn carrière begon ik als hoofd van een schooltje in Spui, een piepklein dorpje in Zeeuws Vlaanderen. Van klas 4 - 5 en 6, waar ik tevens de leraar was”.

Een goede band met mijn leerlingen vond ik het belangrijkste

“Vanaf 1970 tot aan de eeuwwisseling was ik docent op het Beatrix-college in Tilburg. Een fantastische tijd !” vertelt de ambitieuze docent. “Tijdens die periode heb ik nog veel gestudeerd, maar het belangrijkste was de goede band die ik met de leerlingen had. Ik heb mij altijd ten doel gesteld dat dit pedagogisch het beste fundament is om leerlingen verder te helpen. Op school had ik periodiek een schrijfboek neergelegd waar zij steeds hun verhaal van de dag of vrijblijvend hun visie konden omschrijven. Bijzonder was dat ik uiteindelijk het waardevolle boek aan een museum heb aangeboden. In 1999 ben ik wegens medische perikelen - maar met een warme band van de ex-studenten - met pensioen gegaan.

Schilderkunst, schrijven en muziek

“Qua sociale activiteiten ben ik altijd een “creatieve vrije vogel” geweest. In de schilderkunst heb ik, net als Van Gogh, 13 jaar met heel veel plezier ruim 200 schilderijen gemaakt. Thuis heb ik talrijke workshops en kunstavonden georganiseerd waar prachtige muziek gedraaid werd. Schrijven en dichten is een passie die me bezighoudt vanaf mijn jeugdjaren. Daarom ben ik ook aangesloten bij “Leydraden”/de Literaire Kring Goirle en heb in mijn leven veel bundels geschreven. Apart is de bundel van 175 pagina’s over Riel en omstreken die eindigt met mijn lieve Ankie 81. Tijdens haar uitvaart heb ik een persoonlijk gedicht voor haar opgedragen en een lied gezongen. Ook heb ik tijdens die plechtigheid mondharmonica en tegelijkertijd gitaar gespeeld als een gevoelig eerbetoon voor haar”.

Inmiddels heb ik de draad weer helemaal opgepakt

“Dit heeft geresulteerd dat ik met 24 aquarellen op het eind van de maand in de Opstandingskerk in Tilburg ga exposeren. Tevens zal ik er een boek met schilderkunst van bloemen neerleggen van 81 bladzijden, 81 is de leeftijd waarop Ankie is overleden” licht de geëmotioneerde kunstenaar Kees Weltevrede toe.