Jong Goirles drietal maakt in alle vroegte veldje aan Espengaard vuurwerkrestenvrij

Veel Nederlanders mogen op oudjaarsnacht graag een mooie vuurpijl, Cobra 6 of – gelukkig niet in Goirle – auto in de brand steken. Het opruimen van het vuurwerkafval is om mysterieuze redenen een wat minder populaire activiteit. Gelukkig boden de Goirlese kinderen Anouk, Lise en Otis redding. Terwijl een deel van het dorp zich na alle feestelijkheden nog in horizontale toestand bevond, ruimden zij op de eerste ochtend van 2026 het veld aan de Espengaard keurig op.

door Matthijs Lodewijks

Anouk (8), Lise (6) en Otis (9), de laatste twee zijn zus en broer, wonen aan de Espengaard, in De Hellen. Op en rond het veld waarop ze vanuit hun woonkamers uitkijken, is het elke jaarwisseling een gezellige boel. Gaardbewoners komen na de rituele champagneontkurking massaal naar buiten om elkaar veel moois voor het kakelverse jaar toe te wensen. Soms met een glaasje bubbels in de linkerhand en een oliebol in de andere.

Vergeten

Sommige buurtbewoners – niet alleen die uit de Espengaard – nemen in de laatste dagen van het jaar ook graag wat vuurwerk mee naar buiten. Vermoedelijk door alle hectiek van de feestdagen, vergeten ze de restanten daarvan weleens op te ruimen. En dat is Anouk, Lise en Otis een doorn in het oog. Het veldje waar ze zo graag spelen wordt er namelijk niet per se mooier en veiliger van.

Het trio begon 2026 met een goede daad. Ingepakt in warme jassen en mutsen, en gewapend met lege vuilniszakken, gingen zij op nieuwjaarsochtend naar buiten om de rommel van anderen op te ruimen. Daarbij kregen ze trouwens wel wat assistentie van hun ouders. Anouk: “Ik vind het fijn om buiten te zijn! En het is beter als er geen rommel op het veld ligt”, zo voltooit ze haar wijze mediadebuut.

Stevige oogst

Voor Otis en Lise begint het opruimen inmiddels een traditie te worden. Otis: “We doen dit ieder jaar sinds we hier wonen, om de buurt schoon te houden. Grote jongens zijn hier al dagen vuurwerk aan het afsteken en ruimen daarna niks op. Nou, dan doen wij het maar.”

Na alle ochtendijver bedroeg de oogst van de jonge Goirlenaren ongeveer zes vuilniszakken vol restanten van knalboxen, fonteinen, pijlen, verpakkingsmateriaal en andere rommel. Én warme chocomel plus een aardigheidje, gesponsord door dankbare Espengaardbewoners die lekker bij de kachel of radiator konden blijven, na een best wel korte nacht. Met dank aan Anouk, Lise en Otis.