Als amateurkunstenaar maakt Merel Dekkers uit Goirle indruk met haar vaak hyperrealistische kunstwerken bij exposities. Haar onlangs vervaardigde werk ‘Becoming’ is een echte ‘expressiebom’ en deed vrijwel alle monden openvallen. Dat belooft nog voor de toekomst. Wat is toch het verhaal achter dit zeer bijzondere werk en wie is Merel Dekkers? De goedlachse kunstenares blijkt nog wel enkele verrassende kantjes te hebben.

door Rens van Ginneken

Haar creatieve opleiding kreeg ze als jonge leerling bij de Oirschotse kunstenares Carine Aartsen. “Daar heb ik enorm veel geleerd, ook omdat Carine me veel ruimte gaf. Een hele sturende lesmethode zou bij mij ook niet gewerkt hebben”, lacht ze. Daarna volgde een opleiding als modeontwerper. “Dat was vooral computerwerk, je bent een beetje een soort technisch tekenaar. Ik merkte op de opleiding al wel dat prints ontwerpen me meer boeide dan kleding snijden. Ook realiseerde ik me toen: waarom zou ik achter een computer ontwerpen, als ik ook kan tekenen? Nu teken en schilder ik dus in mijn vrije tijd en soms verkoop ik mijn werk ook.”

Hyperrealisme, met een potloodje

Merels werk lijkt soms een sterke emotionele lading te herbergen, maar verrassend genoeg blijkt niet de emotie de basis. “Ik ben vooral geïnteresseerd in techniek, structuur, textuur en hyperrealisme is echt wel mijn ding: hoe kom ik zo dicht mogelijk bij de werkelijkheid? Hoe doe je dat? Dat prikkelt me. De menselijke huid bijvoorbeeld, die is zo complex, met zoveel textuur. Als dat me lukt, om dat te benaderen; dat vind ik emotie! Ik word vooral gedreven door nieuwsgierigheid. Je ziet vaak dat kunstenaars steeds abstracter gaan werken. Bij mij is het juist andersom en wordt het steeds realistischer. Dat is echt wel mijn ‘high’ merk ik.”

Tomeloze oerkracht

Haar werk ‘Becoming’ spat echt van het doek, met een tomeloze oerkracht komt een nieuw gezicht tevoorschijn vanuit een eerder gezicht. Is het Merel zelf? Is het een dubbele persoonlijkheid? Is het de bevrijding van een jonge vrouw uit de beperkingen van de lockdowns tijdens corona…? Merel lacht: het blijkt toch anders in elkaar te steken. “Ik had al langer als doel om ‘iets groots’ te maken. Iets om te imponeren: die drang heb ik wel vaker. Ik ben niet groot en ik word soms de helft van mijn werkelijke leeftijd geschat. Voor mijn gevoel was ik vaak ‘dat kleine meisje dat je makkelijk aan de kant kan schuiven’. Mensen lachen nog weleens als ik achter het stuur van een auto zit. Dat is soms echt irritant, als je vanwege je uiterlijk niet serieus wordt genomen. Maar met mijn kunst nemen ze me wel serieus. Mijn vader zei weleens: ‘Die kleine mensen, daar moet je voor oppassen’, haha!”

Loskomen uit de cocon

Het werk ‘Becoming’, gemaakt met potlood, houtskool, aquarel en olieverf is eigenlijk een logisch vervolg op een ‘insectvrouw’ die ze tien jaar eerder vervaardigde met gemengde technieken. “Die print werd mijn muze zo je wilt. ‘Becoming’ is het loskomen uit de cocon eigenlijk. De vlinders en libellen kwamen er pas later bij. Nu ziet iedereen er blijkbaar wat anders in. Bevrijding na de lockdowns, Moeder Natuur ontwaakt. Iemand zag er zelfs een connectie in met de MH17… Mooi om te horen natuurlijk, maar de ‘saaie’ waarheid is dus eigenlijk dat ik mijn muze heb getekend. Ik heb in ieder geval nog niet eerder iets gezien wat erop lijkt, daar ben ik stiekem wel blij om.”

Nóg veel groter als muurschildering?

Nu ligt er dus een knettergoed werk, waarmee ze al veel lof oogstte. Een werk dat misschien zelfs nog wel beter tot zijn recht zou komen als het nóg veel groter uitgevoerd zou worden, als vele meters grote muurkunst, of als projectie? Ze peinst even. Dan, met weer die open lach: “Ik zou het zo doen. Muurkunst is nog vrij nieuw voor me. Maar het zou wel heel gaaf zijn natuurlijk, je werk in de publieke ruimte!”, zo besluit ze.

Dus resteert de vraag: wie heeft er een goede gevel, muur, ruimte om deze magnifieke ‘Becoming’ in het groot tot wording te laten komen?

Meer info via: mereldekkers1990@gmail.com