De Waker is klaar, de bewoners kunnen erin

Op woensdag 24 juni had ik in Goolse Kringen als gast Marco Notten, architect van De Waker, het markante gebouw in het centrum van Goirle dat onlangs gereed is gekomen. Het toeval wilde dat ook Paul Hoogendoorn aan tafel zat, samen met Jan Kloks, om te vertellen over het koningsschieten van gilde Sint Joris in het weekend 4 en 5 juli. Op mijn vraag hoe lang het project onderweg was geweest wist Paul het antwoord: 23 jaar geleden moest hij zijn pand verkopen om plaats te maken voor nieuwbouw. De Waker heeft dus een aanloop gehad van maar liefst 23 jaar!

door Ben Loonen

Vogelvlucht

In vogelvlucht vliegen we over die 23 jaren. Er passeerden diverse plannen die allemaal de prullenmand in gingen. Zo ook het gedurfd plan van Jacq. de Brouwer met een hoge woontoren, Manhatten aan de Ley werd het genoemd. Hoog “moet” tegenwoordig wist men, maar je hoorde ook dat het plan van hoogmoed getuigde. Het algemeen gevoelen was dat zo hoog niet bij Goirle paste. Dan was er de besluiteloosheid in de gemeenteraad omtrent de ondergrondse parkeergarage; er was een aansluiting gemaakt, maar de berekeningen wezen uit dat het plan hierdoor niet haalbaar was. Zo liep er veel water door de Ley, de jaren verstreken, de hoek Kalverstraat – Tilburgseweg lag braak, Paul Hoogendoorn vroeg zich af waarom hij in 2003 zo nodig moest verkassen. Toen kwam er nog de tuin van Marije de Groot c.s. en werd de plek toch nog mooi ingevuld. Maar het was niet de bestemming van de plek, de tuin enthousiastelingen wisten dat van meet af aan. Volgens Marco Notten kwamen in 2017 de eerste schetsen op papier die zouden leiden tot het gebouw dat er nu staat.

De Waker

Nee, de naam komt niet van Bedaux de Brouwer Architecten maar van de projectontwikkelaar Maas – Jacobs. Marco Notten (Eindhoven, 1989) studeerde architectuur aan de TU Eindhoven en raakte na zijn afstuderen betrokken bij de ontwikkeling van de campus van de Universiteit van Tilburg (met vele markante gebouwen van Jos. Bedaux). Vanuit dat werk kwam hij terecht bij het welbekende architectenbureau, eerst gevestigd aan de Dr Keijzerlaan en sinds een paar jaar in het voormalige kantongebouw in het centrum van Tilburg. Marco werd architect, hij benadrukt dat zo’n project teamwork is, vele disciplines zijn erbij betrokken. Het idee of het concept van het gebouw is het verenigen van de diverse schalen van bebouwing die in het centrum bijeen komen: laag, midden, wat hoger. Met die schalen is gespeeld in naar voren treden en terugwijken, concentreren en ruimte geven. Nu de steigers weg zijn en de bestrating gereed is, zien we een soort voorplein dat uitloopt in het Kloosterplein. De levendige steen van steenfabriek Vogelenzangh uit Deest is nieuw en is in dit gebouw voor het eerst toegepast. De natuursteen in de plint komt uit Portugal. In het gebouw zijn 28 appartementen, de ruimtes in de plint aan de Tilburgseweg worden verhuurd aan bedrijven.

Mooi?

Is het een mooi gebouw? Daar mag iedereen zich over uitspreken, smaken verschillen. Paul Hoogendoorn mocht in de genoemde uitzending zijn zegje doen: ja hij vond het een mooi gebouw, het resultaat na 23 jaren mag er zijn. Ik vind het gebouw ook mooi, een soort taart met een hoge hoed (ik dank die associatie aan de twee gildemannen in Goolse Kringen (zie het terug op het YouTube-kanaal van de LOG). Architecten willen nogal eens hun scheppingen als een kunstwerk beschouwen, intellectueel eigendom, waar niets aan veranderd mag worden. Het is niet anders bij Bedaux De Brouwer. Mijn zegsman Marco Notten zal dat waarborgen door in gesprek te blijven met de VvE ….