Om je wat jonger te voelen, kun je onder andere meer bewegen, dingen doen die je vroeger leuk vond of royaal met anti-agingcrème smeren. Of je had afgelopen zaterdagavond naar Smells Live Nirvana in het Jan van Besouw kunnen gaan. Daar namen de bandleden je vol overtuiging mee naar de legendarische MTV Unplugged-show uit november 1993.

door Matthijs Lodewijks

Niet alle lezers van het Goirles Belang zullen het even bewust hebben meegemaakt, maar er was een tijd waarin MTV – Music Television – de meest bekeken tv-zender was. Vooral in de nineties stond de muziekzender in veel huiskamers urenlang op. Het was de tijd van de opkomst van de grungemuziek; ongepolijste rock uit Seattle met veel gitaren en vooral in refreinen verpakte woede. Denk aan Pearl Jam, Soundgarden en Alice in Chains.

Een Nirvana-reïncarnatie in Goirle

En Nirvana, de band van frontman Kurt Cobain, drummer Dave Grohl en bassist Krist Novoselic. Hun MTV Unplugged-sessie is misschien wel één van de meest iconische concerten ooit. Intiem en ingetogen, met kleden op de vloer en kaarsen op het podium. Het voelde een beetje als een afscheidsdienst. Dat Kurt Cobain slechts maanden na die show een einde aan zijn leven maakte, maakte het optreden extra bijzonder.

De dood van de rockster was ook het einde van Nirvana. Toch kwam de band zaterdagavond weer tot leven, in Goirle. Dankzij zanger en gitarist Jeroen Bruers, bassist Bas van Os, percussionist Roland Baak en gitarist Dennis Cruyssen voelden veel bezoekers in de aardig gevulde theaterzaal zich weer een jaar of 32 jonger. Al was het voor de tieners en twintigers in de zaal best lastig om zich die voorstelling te maken.

Méér dan naspelen

Frontman Bruers, net als Cobain linkshandig, bekende bij het betreden van het sfeervol aangeklede podium wat nerveus te zijn, mogelijk omdat het voor de Goirlenaar een thuiswedstrijd was. Van die zenuwen was na het eerste akkoord van opener About a Girl – een E♭m – niets meer merkbaar. Nee, je hoeft niet per se een virtuoos te zijn om de nummers van Nirvana na te spelen, maar wat de vier mannen deden, was veel méér dan naspelen. Het waren authentieke vertolkingen, vol inleving en rijke details. De accenten in het gitaarspel, het subtiele en dynamische drumwerk, de vocale harmonieën, de melodische baslijnen… En ook niet onbelangrijk: het stemgeluid van Bruers – met het rauwe Cobain-randje – was in de roos.

Het échte Nirvana had geen celliste in de selectie. Smells Like Nirvana had dat zaterdagavond wél. Haar naam is Lydia Kordonia en ze speelde fabuleus. Ze voorzag sommige nummers van een warme, soms kippenvel veroorzakende laag. Tijdens een bijzonder arrangement van het origineel vrij explosieve 'Smells Like Teen Spirit' nam ze zelfs de solo voor haar rekening.

Niet alles was een kopie

Was de show dan een één-op-één-kopie van het echte optreden uit 1993? Nee, gelukkig niet. “Het origineel duurde maar 56 minuten, maar dat kunnen we vrij moeilijk verkopen”, legde Bruers uit. Daarom gaf het ensemble nog wat extra nummers een akoestisch jasje, zoals 'Lithium', 'Heart-Shaped Box', het eerdergenoemde 'Smells Like Teen Spirit'en het uiterste radiovriendelijke 'Rape Me'. Het publiek had er allesbehalve moeite mee en antwoordde met een verdiend applaus zodra de laatste klanken van 'Where Did You Sleep Last Night?' waren verstomd.

En er was nóg een verschil. Waar het echte Nirvana het podium na een show nogal eens kort en klein sloeg, hielden de Brabanders alles zaterdagavond heel. Misschien maar goed ook. Die verbouwing van het Jan van Besouw komt er binnenkort toch wel.