Ze zijn halverwege de vijftig, maar zijn hun wilde haren nog lang niet kwijt. En dat ze nog kunnen rocken als hongerige twintigers, willen ze op vrijdag 25 september laten horen en zien. Monica Knaapen en Ralph Schraven van Rebel Moon hebben duidelijk zin om Goirle in extase te brengen. Voor het duo voelt het concert in het Jan van Besouw als een thuiswedstrijd.

door Matthijs Lodewijks

Monica (55) en Ralph (54) matchen goed, dat is vrij duidelijk. Ze dragen allebei zwart, een kleur die wel past bij stevige rock. Maar ook in de muziek hebben ze elkaar gevonden. De muziek bracht ze indirect zelfs samen, blijkt wel uit het verhaal van Monica. “Ik ben geboren in Tromsø, een stad in het noorden van Noorwegen. Tot mijn vierde heb ik daar gewoond. Mijn moeder kwam daar een bassist uit Tilburg tegen. Zo kwam ik in Tilburg terecht.” Daar bleef Monica tot 2009 hangen. Toen zakte ze nóg iets verder naar het zuiden af, om in Goirle neer te strijken.

De liefde voor muziek zat er bij Monica al jong in. “Ik ben gek op roots, americana en rock. Vooral grungerock heb ik veel geluisterd. Bands als Alice in Chains en Soundgarden, je kent het wel.” In 2006 besloot ze om ook zelf muziek te gaan maken. Onder de naam Blackberry Blossom speelde ze, samen met Eva Stultjens, akoestische pop met invloeden uit de folk en americana.

Op tournee in Californië

Intussen was Ralph, geboren en getogen nabij het Molenpark in Goirle, met hele andere muzikale dingen bezig. Met zijn broer Mark vormde hij de band Mufkin Tass. “We hebben zelfs getoerd aan de westkust van de VS. We speelden americana en rock; denk aan John Cougar Mellencamp en Bon Jovi. We staken er veel tijd en liefde in, maar onze band kreeg niet de tractie waarop we hoopten.” Uiteindelijk trokken de broers de stekker uit Mufkin Tass, en niet vanwege een unplugged-optreden.

Voor Ralph was het een druk op de pauzeknop, niet op stop, want je zult de muziek nooit uit een muzikant krijgen. Intussen had hij Monica al een keer ontmoet, zelfs al een keer met haar opgetreden. “Dat was in 2011, hier in het Jan van Besouw, bij een benefietconcert voor KiKa. Rond diezelfde tijd zijn we met gelijkgestemden in Goirle gestart met een maandelijkse jamsessie: de Muziekfabriek”, vertelt hij. “Monica zat in de organisatie en ik was bandleider. Het was fantastisch. Iedere maand was er een andere band te gast, dus elke keer was er net een ander genre. Jong en oud kwam binnenwaaien om mee te jammen. We stonden hier met honderden muzikanten, tot het een beetje té groot werd en de organisatie te veel tijd ging kosten.”

Het onverwachte ontstaan van Grammylou

Tijd voor wéér een nieuw project. Dat werd Grammylou, een band die niet geheel gepland was. Ralph: “We organiseerden in het Jan van Besouw een festival. We hadden drie bands geboekt en toen was het geld op. Maar we hadden nog wél ruimte in de planning. Nou, dachten we, dan gaan we zelf wel optreden. Dat ging eigenlijk hartstikke goed! Wat ons betreft was het een gelegenheidsoptreden, maar daar was Goirle het niet zo mee eens. Mensen waren heel enthousiast en vroegen wanneer we weer op gingen treden. Dus hebben we Grammylou maar in stand gehouden. De band bestaat nog steeds.”

Intussen had Monica wel zin om wat meer power in haar vocalen te leggen. “Ik ben autodidact op zanggebied en heb een flink bereik, maar miste wat techniek om boven de gitaren met distortion uit te komen. Daarom heb ik twee jaar geleden een masterclass in Utrecht gevolgd. Er ging een wereld voor me open. Door een betere techniek aan te leren, heb ik veel meer kracht bij het zingen zonder dat ik heel mijn stem verknal.”

Eerst de muziek, dan de muzikanten

Rocker Ralph hoorde Monica’s progressie ook en werd er wel blij van. Hij had zin om te rocken. Monica ook – en zij had nu de techniek om de zware gitaren vocaal te kunnen temmen. Tijd voor een nieuwe band. Ralph: “Maar die startten we niet op de traditionele manier. Het gaat vaak zo dat je een groepje muzikanten om je heen verzamelt en op basis van hun kwaliteiten een oeuvre samenstelt. Wij deden het andersom. Eerst de muzikale kaders, dan pas de selectie. Cordula Klein Goldewijk was Monica’s zangcoach en doet mee. Ze speelt slaggitaar en zingt de backings. Dat klinkt fantastisch. Ik, als leadgitarist, brul ook wel mee, maar zij kunnen echt zingen. Drummer Patrick Eijdems komt uit Drunen en bassist Maik Gnass uit Rotterdam vonden we op social media. Het zijn allemaal topmuzikanten.”

En de naam? Dat is Rebel Moon geworden. Monica: “Dat refereert naar een album van Sass Jordan, een inspiratiebron van me. En ‘Moon’ is een knipoog naar Monica.” Ralph: “Rebel Moon is ook een sciencefictionfilm, zo ontdekte ik later. Daar hebben we nadrukkelijk niks mee te maken, want die film is verschrikkelijk slecht.”

Terug naar het Jan van Besouw

Rebel Moon werkt momenteel aan het debuutalbum. Dat zal begin 2027 verschijnen. Voor wie niet kan wachten op hun muziek: op 25 september verzorgt het rockende kwintet een staconcert in de theaterzaal van het Jan van Besouw. Daarvoor zijn nog wat kaarten beschikbaar. Waarom mensen moeten komen? “Een spetterende show met kneitergoede muzikanten”, zo legt Ralph de lat vrij hoog. “Vroeger werd je verliefd op de rock. Dat gelukzalige gevoel willen we die avond overbrengen, laten voelen. Het is rock in zijn puurste vorm. Volledig analoog, zonder autotune, AI en andere rommel. Allemaal live, for better or worse.”

Monica kijkt uit naar de show in Goirle, waar ze intussen helemaal thuis zijn. “Ik vind het heel tof dat het Jan van Besouw meteen enthousiast was, en het aandurfde om een nieuwe band als Rebel Moon te boeken.” Voor Ralph is het ook een bijzondere plek. “Als Goirlenaar ben ik hier natuurlijk vaak geweest en ik heb hier veel muziek gemaakt. En in de kapel hebben we afscheid genomen van mijn moeder. Het is een speciale plaats en het voelt goed om hier straks weer te staan.” Monica knikt instemmend. “Het wordt een mooie avond.”