Opmerkingen van een thuisblijver
Het begint een traditie te worden, mijn groet aan Goirlenaren waar ook ter wereld op vakantie. Ik gun het jullie best, je moet het zelf weten, maar het is beter om thuis te blijven. Niet de minste der filosofen heeft allang geleden opgemerkt dat de meeste problemen ontstaan doordat mensen niet gewoon thuis blijven. Hij dacht niet eens aan het klimaat. We weten nu dat je de klimaatcrisis ook dicht bij huis moet bestrijden, aan tafel: door geen vlees te eten of zuivel tot je te nemen. Het hele klimaatprobleem zou in één klap uit de wereld zijn. Maar we doen het gewoon niet, hé? Na ons de zondvloed. Met mij, zoals zal blijken, is het niet anders. Confiteor.
door Ben Loonen
LOG, bbq en Heemerf
Mijn vakantie thuis begon met een barbecue van de LOG gehouden op het Heemerf. Tim Betting komt de eer toe van initiatief, organisatie en uitvoering. Hij bleek een goede kok, het vlees dat van zijn houtskool afkwam smaakte uitstekend. Maanden geleden had de voorzitter van de LOG, Henk Gabriëls, de medewerkers opgeroepen om méér van elkaar te houden. In dat kader kwam Tim met zijn initiatief. De liefde gaat door de maag. Toen er weinig aanmeldingen kwamen, volgde een brandbrief van de stoere voorzitter: hij wilde “in gesprek gaan” met de mensen die zich niet aanmeldden. Dat hielp. Bij de barbecue waren 25 van de 35 medewerkers aanwezig. Henk Gabriëls was tevreden, hij vond ons nu allemaal lief.
Ik ontmoette daar iemand die al decennialang in Goirle woont … maar nog nooit op het Heemerf was geweest. Ik was geschokt. Een van de mooiste plekjes van Goirle en je bent er nooit geweest! Een andere schok was wat Jan van Eijck, voorzitter en gastheer op ‘t Heem, me vertelde: zijn vrijwilligers – doorgaans zeer oude mannen – kunnen het erf niet meer onderhouden. Ze zijn te oud voor het werk, ze sterven uit en jongeren nemen het niet over.
Zwembad, Marmot en Kerk
Het zwembad ging dicht tijdens de warmste dagen sinds de metingen: gebrek aan personeel, zoals er in elke sector gebrek aan personeel is. Intussen mogen duizenden mensen niet werken, we leven in een raar land. Maar het zwembad rehabiliteerde zich met vijf nieuwe krachten: het gaat nu ook open als het regent, tot vreugde van de dagelijkse zwemmers-weer-of-geen-weer. Dat was voorheen niet het geval.
De Marmot opende de tentoonstelling Kunst-door-de-brievenbus. Is nog wekenlang te bewonderen. De Marmot zal nu toch wel bij iedere ingezetene bekend zijn? Je gaat er heen als je horizontaal eenzaam bent. Als je verticaal eenzaam bent ga je naar de kerk. De bieb is altijd open, wie is er nu eenzaam met een goed boek in huis? Het CC Jan van Besouw is open. Er is een Zomerschool, er zijn Zomerweken, wat is het toch fijn om in Goirle te zijn. Wie een moestuin heeft en toch op vakantie gaat ziet al zijn/haar moeite doorschieten, verdorren, ongeoogst afsterven, terwijl – ik heb het al eerder geschreven – het zo jammer is van die verse boontjes die willen zingen tussen je tanden … .
Wat wil de koe?
Voor dat deze groet al te knus wordt: ik ben heus wel uit mijn comfortzone gekomen. Een privé-excursie naar een melkveehouder (sorry Carolina Trujillo), geïntroduceerd door Kees van Bohemen. Ik wilde wel eens met eigen ogen zien hoe het leven van een koe is. Carolina Trujillo met haar vlammende peroraties had mij al bekeerd van het melkdrinken. Welnu, de koe bepaalt tegenwoordig veel zelf. Wil zij de wei in? At your service. Wil ze de stal in: ook goed. Omdat koeien kuddedieren zijn, gaan ze dan allemaal of in de wei of in de stal. Het is half om. Melken. Wil de koe gemolken worden? Dan stapt zij naar de melkrobot en wordt gemolken, twee of drie keer per dag, wat ze maar wil. Wel is het zo dat de computer “alles” leest: of ze niet ten onrechte wil, hoeveel ze gegeten en gedronken heeft, of ze goed in haar vel zit, of er nergens een ontsteking zit. Alle vinkjes groen dan zoekt de slimme machine de tepels – maakt ze eerst nog schoon – en dan melken maar. Vinkjes rood, dan gaat het feest niet door, en opent zich het poortje en de koe stapt daar gedwee doorheen. Dat gaat 24/7 zo door. Ik zag een stal met drie drachtige koeien, ze lagen op hun laatste benen. Maar de boer hoeft er ‘s nachts niet voor uit zijn bed, zijn assistentie is niet nodig. Omdat ze bij elkaar zijn ervaren ze geen stress en gaat de bevalling moeiteloos. Wil de koe ook van haar kalf gescheiden worden, het kalf van zijn moeder? Ai, dat is een pijnlijk punt. Nee, “natuurlijk” niet, maar het moet wel, anders is er voor ons geen witte motor. Het kalf moet zo snel mogelijk van de koe gescheiden worden. Het krijgt wel de biest van die koe. De boer kijkt mij onderzoekend aan: hoeveel moeders geven nog borstvoeding?
Gaza
Intussen, Goirlenaren waar ook ter wereld, was Gaza elke dag in de krant, op het Journaal en in Nieuwsuur. Leve de Koning der Belgen met zijn Schande voor de mensheid! Velen van ons dachten: Schande voor onze regering – inclusief Willem-Alexander – die veel te lang bleef wegkijken. Wat doet deze genocide met ons, met ons zelfbeeld, met onze achting voor onze regeerders, voor onze volksvertegenwoordigers? Waar moeten we naar toe met onze woede, verbijstering, schaamte? Toch naar het Malieveld, toch het huis uit, dus niet thuisblijven? Hoe dan ook, de wereld komt naar je toe, de krant, het journaal, Nieuwsuur, er was/is geen ontsnappen aan …
