Bij de Vrienden van Jan van Besouw komen surprises niet alleen rond 5 december voor. Ieder seizoen laten de Vrienden zich verrassen door een surprise-act. Drie keer op een doordeweekse avond, en één keer een feestavond met diner in het weekend. Woensdagavond 9 september was het dubbel feest. Cabaretier Marlon Kicken verzorgde een fantastische show en het nieuwe bestuur stelde zich voor aan de goedgemutste Vrienden.
door Matthijs Lodewijks
Dat de Vrienden van Jan van Besouw geen typische netwerkclub is, wordt al vroeg op de woensdagavond duidelijk. De leden dragen hier geen naambadges en houden geen pitches om zichzelf en hun onderneming in de schijnwerpers te zetten. Dat is ook allemaal niet nodig, want de meeste Vrienden kennen elkaar redelijk goed. Dat krijg je vanzelf als je allemaal actief bent in Goirle en vier keer per jaar gezamenlijk een besloten voorstelling in het Jan van Besouw bijwoont. De Vrienden van Jan van Besouw bestaat al een hele poos. Voor wie nog niet bekend is met het concept: het is een zelfstandige stichting met particuliere en zakelijke donateurs. Iedereen die zich Vriend van het cultureel centrum wil noemen, betaalt een bedrag per jaar. Een zo groot mogelijk deel van alle gelden wordt overgemaakt naar het Jan van Besouw.
Besloten avonden
Er staat zeker wat tegenover die gulle giften. Vier keer per jaar is er een besloten Vriendenavond. Het recept daarvan is steeds hetzelfde: een welkomstwoordje van de voorzitter en een optreden van een artiest van wie de naam geheim gehouden wordt. “Dat doen we natuurlijk met een reden. Hierdoor hopen we zo veel mogelijk Vrienden naar een Vriendenavond te krijgen. Als we het bekend zouden maken, haken er mogelijk mensen af die geen trek hebben in een bepaalde artiest. En wat is er leuker dan je te laten verrassen?”, meldde bestuurslid Willemijn Spierings. Haar rol is onder meer het boeken van artiesten, en dat tegen de scherpste prijs, want dan blijft er natuurlijk meer over om te schenken aan het Jan van Besouw.
De mensen die er woensdag waren, werden rijkelijk beloond. Allereerst deed penningmeester Johan Swaans een duit in het zakje. Hij riep alle bestuursleden naar voren. Sommige waren nieuw, zoals Arie van Bijnen, die de rol van voorzitter op zich gaat nemen, en communicatie-expert Joyce in ’t Ven. Joletta Noomen (ook communicatie), Willemijn Spierings (secretaris), Martijn Coehorst (marketing) en Johan Swaans (penningmeester) draaien al wat langer mee. De bestuurders kregen een beleefd applaus van de Vrienden in de zaal, die de voorste rijen netjes bezet hielden. Maar het grootste applaus moest toen nog komen.
Met de platte kar naar Aarle-Rixtel
De verdiende ontvanger daarvan was Marlon Kicken. De cabaretier heeft Curaçaose roots en lange dreadlocks, maar is verder zo Brabants als Berry van Aerle met een worstenbroodje op de jaarmarkt van Aarle-Rixtel, onder de rook van Helmond en vooral textielfabriek Artex. Toevallig is Kicken daar ook opgegroeid. “Ik ben geboren in het zuiden van Curaçao, wat mijn zachte G verklaart. Daarna kwam ik via de trein in Helmond terecht.” De laatste etappe, naar zijn nieuwe thuis, ging met de platte kar. Kicken trakteerde het publiek op een geweldige show en had het al meteen in een houdgreep, een kickstart dus. Hij vertelde hoe hij als donkere jongen groot werd in een dorp waar bijna iedereen familie van elkaar is, of nog moet worden. Dat deed hij met flair. De geboren entertainer nam de bezoekers mee terug naar de jaren negentig. De tijd van echt contact, skateboarden, de Wehkamp-catalogus en pvc-pijpen waar je pijltjes doorheen blaast richting de vijand. Of besjes. De Brabander maakte er een prachtige avond van en improviseerde als John Mayer, maar dan zonder gitaar. Zijn imitaties van zijn Limburgse adoptievader zorgden voor lachsalvo’s die buiten de toch behoorlijk geluiddichte theaterzaal te horen moeten zijn geweest. En zijn slotgedicht, het voorlezen van de berichten van een fictieve buurtapp, was de finale die deze avond verdiende. We kunnen zijn grappen en verhalen hier wel herhalen, maar dat doet geen recht aan de manier waarop Kicken ze bracht. Dat had namelijk ook alles met timing, intonatie en lichaamstaal te maken, en die instrumenten beheerst de vijftiger perfect.
Nakaarten in de foyer
Na de staande slotovatie was de avond nog niet voorbij, want de borrel is ook een populair onderdeel van een Vriendenavond. Bestuurslid Martijn Coehorst nipte tevreden van zijn drankje. “Het is best lastig om iedereen een leuke avond te bezorgen”, vertelde hij in de foyer. “We hebben donateurs van grofweg 45 tot 85 jaar. Wat een veertiger leuk vindt, vindt iemand van in de tachtig niet per definitie leuk, en andersom. Maar vanavond genoot volgens mij iedereen. Marlon Kicken zocht de randjes weleens op, maar ging er nergens overheen. Dat is ook zijn ervaring; hij leest het publiek goed en weet precies wat wel en wat niet kan.”
Na een uur luisteren in de theaterzaal bleken veel Vrienden ook de kunst van het kletsen goed te beheersen. De Goirlese huiskamer werd al snel gevuld met een geroezemoes van een imposant volume. Logisch ook, want na een uur aandachtig luisteren moesten de stembanden en kelen nodig gesmeerd worden.
