Bij de pinken?

Ja en nee.....

Deze zes jonge dames van Jan en Marleen Vermeer zijn ingeschaard in de Vossereijten, het natuurgebied aan de zuidkant van de Leij. Ze houden het karige gras mooi kort en kunnen daar prima in de schaduw liggen. Niet bij deze pinken zijn de paar droge koeien die Jan en Marleen doorgaans hebben. Vertaling: een droge koe is een drachtige koe die vanaf een week of zes voor de bevalling niet meer gemolken wordt. Goed voor haar conditie, de uier en het aanstaande koekind. De dieren op de foto zijn attent en nieuwsgierig (bij de pinken!!), geheel passend bij hun leeftijd. Probeer het zelf. Je loopt langs de wei en blijft staan. Als ze je zien doet er één de oren naar voren. Yes, daar is wellicht iets te halen! Komt ze in beweging dan volgen de anderen (kuddegedrag, net mensen). Als je naderbij beweegt, dichterbij komt, naar de draad loopt, dan stoppen ze. Stop jij weer dan komen de beesten weer in beweging totdat ze bij je zijn. En dan is er altijd eentje die zijn kwijlende snuit naar je uitsteekt. Probeer deze koe niet bij de horens te vatten! Wat deze zwartwitte niet lust (gewend is) vreet ze niet. Dat is een waarheid als een koe. Heb je geen pluk vers gras (dat bij de buurman altijd groener is) te voeren: weg is de interesse. Ze blijven nog best een tijdje verveeld hangen en staartzwiepend gnuiven. Loop je weg, dan nokken ze af. Ben je weer aan het stappen, kijk dan om. Zo kun je de koe achteraf altijd nog in de kont kijken. Dat is makkelijk gelijk krijgen. Deze kalveren, pubers inmiddels, zijn zo groot geworden dat ze niet meer in de put zullen vallen. Die hoef je dus niet te dempen. Een meevaller!

Kees van Bohemen