Bewoners Land van Anna massaal naar buiten op Burendag

Veel bewoners van het nieuwbouwproject Land van Anna kennen elkaar nog niet zo lang. Dat is ook niet zo vreemd, want de wijk bestaat nog maar kort. Een vijftiental bewoners had een goed idee: laten we het landelijke initiatief Burendag aangrijpen voor een grootschalige meet and greet. Dat lukte zaterdagmiddag 26 september uitstekend. Een kleine driehonderd bewoners trokken in groepjes door de wijk en gingen samen aan tafel.

door Matthijs Lodewijks

De zaterdagmiddag is al een eindje onderweg wanneer de 78-jarige Jeanne plaatsneemt aan een lange tafel, op het pleintje bij de oude fabrieksschoorsteen van de HAVEP. En ze is duidelijk met het goede been uit bed gestapt. De Goirlese vertelt dat ze nu anderhalf jaar in een appartement aan het Havepplein woont, en dat bevalt haar uitstekend. Er was in het begin wel een lekkage, maar dat is keurig opgelost en het hoeft van haar ook niet per se in de krant.

“Ik had vroeger een huis met een tuintje, maar ik had er moeite mee om dat netjes bij te houden", vertelt de kwieke vrijgezel. "Hier hoeft dat niet meer. Ik woon hier heerlijk. Het is een leuke buurt met veel sociale mensen van heel verschillende leeftijden. Met veel bewoners heb ik leuk contact, maar ik moet ook wel zeggen dat ik makkelijk met mensen praat.”

Op verkenning door de wijk

Met mensen praten, dat is een van de doelen van de Burendagviering in Land van Anna. “De wijk is bewoond en we vonden het een goed idee om een gezellige bijeenkomst te organiseren voor alle buurtbewoners”, vertelt Winfried Rooswinkel. Hij werkte een kleine veertig jaar bij de HAVEP en is sinds afgelopen zomer gepensioneerd. Mede daardoor had hij mooi de tijd om deze dag te organiseren. “Maar schrijf alsjeblieft op dat ik dit niet alleen doe, want we doen dit met vijftien mensen.”

Winfried vertelt dat het programma grofweg in twee delen bestaat: een actief deel en een minder actief gedeelte. “In het begin van de middag lopen mensen in groepjes door de zes buurtjes van de wijk. Op sommige plekken is er iets te doen, zoals een quiz, kleedjesmarkt en kinderspelletjes. Daarna komt iedereen hier terug voor een hapje en een drankje.” Dat laatste is volgens het oer-Hollandse concept BYOD, dat staat voor Bring Your Own Drinks. Winfried: “Zo voorkomen we dat we voor tweehonderdvijftig mensen boodschappen moeten doen, want zoveel mensen hebben zich aangemeld.”

Thuiskomen

Hoe later in de middag het wordt, hoe meer bewoners neerploffen op de houten banken. Daar staan de bakken met snoeptomaatjes en crackers al klaar om verorberd te worden. De vriendelijke zeventigers Pim en Christa gaan ook zitten en hebben een flesje speciaalbier meegenomen. Ook zijn ze lid van het organisatiecomité, maar bovenal zijn ze buurtbewoners. “We komen uit Tilburg, maar zijn in 2004 naar Rotterdam vertrokken vanwege Christa’s werk”, legt Pim de migratie in westelijke richting uit. “Het is een hartstikke fijne stad, maar we misten het groen.”

Van steen en water naar groen

Zijn echtgenote vult hem aan. “Het is daar vooral steen en water. Toen we de kans kregen om hier te komen wonen, hebben we die met beide handen aangegrepen.” Pim geniet dagelijks van het leven in het appartementencomplex in het Land van Anna. “Het is hier schitterend, zo dicht bij de Nieuwe Ley. Het voelt als thuiskomen.”

Over de opkomst is de natuurliefhebber en -kenner vol lof. Hij vindt het zichtbaar mooi om te zien dat veel bewoners naar het pleintje zijn gekomen, waar DJ Dennis de volumeknop inmiddels een tandje naar rechts heeft gedraaid en de eigenaar van de frietkar de ene na de andere puntzak vol schept. “Het laat zien dat de mensen die hier wonen er echt wel voor openstaan om elkaar te ontmoeten. Dat is belangrijk, zeker in deze tijd.”

Eenheid

Pims tafelbuurvrouw Ingrid houdt het vooralsnog bij een bekertje fris. Ze woonde tot voor kort net over de Tilburgse grens en had daar een vrij riant huis, maar kunnen wonen in het Land van Anna zag ze als een gouden kans. “Het voelt als een voorrecht. De wijk is qua samenstelling ook lekker gevarieerd. Er wonen veel jonge mensen, maar ook ouderen.” Zelf zit ze netjes tussen die twee leeftijdsgroepen in, al hecht ze daar weinig waarde aan. “Leeftijd is maar een getal, toch?”

Ingrid ziet dat haar nieuwe buurt steeds meer een eenheid wordt. “De mensen hier staan echt wel voor elkaar klaar. We hebben ook een buurtapp waarin bewoners het kunnen aangeven als ze bijvoorbeeld hulp nodig hebben met boodschappen of met een klusje. En deze dag draagt er zeker aan bij dat we steeds meer andere bewoners leren kennen.”

Afgaand op het volume van het geklets aan de tafels en de tevreden gezichten van de keuvelende bewoners was de editie van 2026 van Burendag in het Land van Anna meer dan geslaagd. Volgend jaar weer? Die kans lijkt behoorlijk groot.