In het kader van 100 jaar Rielse School een toernooi kastiebal te laten plaatsvinden bij VV Riel, is niet gelukt. En dat mogelijk in een jaarlijkse herhaling voor iedereen die interesse had. Het minste wat we dus konden doen om de geschiedenis van het Rielse fenomeen kastiebal, middels twee artikelen hierbij vast te leggen. Hierbij het tweede artikel.

Guido Slock maakte gebruik van zijn ervaring in Zeeuws-Vlaanderen. Was ook leerkracht geweest op een kleine lagere school in Sluiskil. En had daar ook affiniteit opgebouwd met het kastiebal. Waar veel scholen hun eigen sportdag organiseren, was dat op de school in Sluiskil anders. De school van Guido mocht met de leerlingen deelnemen aan de sportdag van gemeente Terneuzen. Plaats van handeling was de sportvelden van VV Terneuzen, een groot complex met een zevental velden waar een gezamenlijke schoolsportdag voor een kleine 10 scholen prima kon plaatsvinden. Synoniem voor Guido was sportdag, een andere vorm van prestaties leveren. En het kleine schooltje uit Sluiskil werd ook kastiebalkampioen bij voornoemd toernooi. Guido brengt deze ervaring dus mee vanuit het Zeeuwse naar Riel. Kastiebal zal onder leiding van Guido alleen door de 4e, 5e en 6e klas en later groep 6, 7 en 8 gespeeld worden. De gedachte hierachter was om evenwichtige teams te creëren. De kinderen van voornoemde klassen c.q. groepen werden gemengd.

En dat geschiedde als volgt. Het primaire idee om de buurtschappen aan te houden, zoals Kerkeinders, Laaileuters en zo verder, lukte niet omdat je niet voldoende leerlingen per buurtschap had om een evenwichtig team te formeren. De Ronde Akkers was in de 70er jaren bijvoorbeeld nog maar een klein buurtschap. Daarentegen de ‘schoolse’ teamnaam “De Outils”, de Oude Tilburgsebaan, hadden grotere gezinnen en voldoende kinderen. Met gevolg dat van alle kinderen de postcodes werden geïnventariseerd. Vervolgens werd dat in verhouding gezet met de klassen, c.q. groepen en zo werden de teams opgebouwd naar maximaal 8 teams. Het aantal leerlingen bedroeg meestal 100 à 110 leerlingen. En zo kwam je op 8 teams van gemiddeld 12 à 15 leerlingen maximaal. En dan kwamen vervolgens andere teamnamen voorbij zoals de Outils, Berns, Lieverds, Kerkers, en Buiters onder andere. Ieder jaar konden de namen weer wisselen. De spanning liep jaarlijks na de Paasvakantie, richting eind april, begin mei altijd op. De periode dat Guido Slock de teams bekendmaakte. Dat gebeurde door de lijsten op een raam bij school te hangen. De kinderen sloegen meteen met hun team van dat jaar aan het oefenen. Dat gebeurde allemaal vanzelf. En dat oefenen zag je op diverse pleintjes en andere locaties, zoals het Oranjeplein, bij van Eijck op het Zandeind op een wei, op een perceel van Christ Wouters juist voor het Bels Lijntje. Dat regelde zichzelf allemaal. De captains per team, de toenmalig zesdeklasser c.q. groep 8-er, werd wel door Guido Slock aangewezen. Een coach mochten de teams zelf benaderen, kon een ouder zijn. De wedstrijden werden gefloten door leerkrachten.

Foto 2

Kastiebal was een tactisch spel, die ervaring had Guido ook meegenomen uit het Zeeuwse. Om maar een paar voorbeelden te noemen, er dienden een paar goede slagmannen te zijn, bij voorkeur wel vier. En deze moesten niet opvolgend gepland te zijn, maar verdelen over de slagbeurten. Wat het veldteam betreft, een goede vanger positioneerde je centraal op het veld. Vangen was natuurlijk de basis en vervolgens was het de vanger op het middenveld, die verder het spel kon verdelen, en wat was de vervolgactie. En in het achterveld een goede vanger ook van belang. Met een juiste tactiek had je voorsprong op de tegenstander en was er een gerede kans om de winst te pakken

Een aantal van acht teams gaf natuurlijk de eenvoudige invulling van twee poules à 4 teams. De eerste twee geëindigde teams per poule hadden dan nog zicht op de titel. Na de afwikkeling van de poulewedstrijden werd er nog een kruisfinale gespeeld. Nummer 1 van Poule A versus nummer twee van Poule B en zo vice versa. De winnaars van deze twee wedstrijden mochten dan in de finale bepalen wie de kampioen werd. Waar een beker gedurende enige jaren de prijs was, werd een vervolg hierop, aanvullend op de teambeker een herinneringsvaantje per leerling die onderdeel uitmaakte van het kampioensteam. Guido maakte deze vaantjes in aantallen van 15 stuks, het maximaal aantal leerlingen per team. Er zijn leerlingen die dit vaantje nog steeds bewaard hebben. Een andere ontwikkeling vond ook plaats. Waar spelers eerst zelf voor een tenue zorgden, werd dat ook steeds professioneler. De kinderen zorgden er zelf voor dat door de jaren heen er ook nog een teamtenue kwam, al of niet gesponsord door een lokale ondernemer. Afhankelijk van het reeds gespeelde of nog te plannen Pinkstervoetbaltoernooi, zou na de Sportdag het over zijn met het gebruiken van de sportvelden bij VV Riel.

De traditie zou in stand blijven wat het kastiebal betreft, ook toen Guido Slock in 1988 directeur werd. Guido zou het kastiebal in ere houden tot 2003, het jaar dat hij met pensioen ging. Het stokje werd in 2003 overgenomen door Willem van Kruijsbergen en Lucien Rommelaars, tot het moment dat ook weer een vakleerkracht de sportdag anders ging bestieren. Waar klas 6, 7 en 8 kastiebal beoefenden, stond er voor klas 4 en 5 werpbal op het programma. Alle spelregels en uitzonderingen te beschrijven van kastiebal en werpbal zal in dit artikel niet geschieden. Wel een kampioen van het werpbal bijgaand op de foto uit 1982, met een individueel met een teambeker en een vaantje voor ieder teamlid.