Intocht zoals wel vaker feestelijk verlopen
Het was ongetwijfeld een lange reis vanuit Spanje, maar het is weer gelukt. Sinterklaas en zijn altijd speelse assistenten hebben zondagmiddag veilig voet gezet op Goirlese bodem. Na een vrolijke ‘Sinttocht’ zullen de kindervrienden de komende weken weer heel wat daken en huiskamers bezoeken.
door Matthijs Lodewijks
Wat er in de koffie van StuurPiet zat zullen we nooit weten, maar het is wel duidelijk dat navigeren niet zijn specialiteit van het huis is. Want reizen via Texel – waar de landelijke intocht zaterdag was – is natuurlijk niet de allersnelste route van Spanje naar Goirle. Maar goed, niks mis met de toeristische route natuurlijk. En het is misschien ook wat uitdagend om een geschikte aanmeersteiger te vinden in Goirle.
High-fives en pepernoten
Dat de populariteit van het Spaanse gezelschap nog niet op zijn retour is, werd zondagmiddag wel duidelijk in Goirle. Vele honderden kinderen stelden zich tactisch op langs de route om een piet een high-five te geven, liefst in ruil voor wat snoepgoed natuurlijk. De jongelingen hadden hun mooiste pietenmuts of mijter uit de kast getrokken. Geen overbodige luxe trouwens, want de temperatuur was allesbehalve Spaans: het was behoorlijk fris. Maar zo stormachtig als op Waddeneiland Texel was het hier allerminst. Ondanks de bescheiden temperatuur was het behoorlijk stuimig in Goirle.
Alle kinderen en volwassenen zorgden voor warmte. Sommige kids hadden zelfs een spandoek meegenomen om de Zuid-Europese delegatie een warm welkom te geven. Daarom stonden leuzen als ‘Welkom Sint’, 'Hup Willem II' of ‘Dag Sinterklaas!’, met daaromheen fraai getekende pakjes. Vermoedelijk een stille hint aan het adres van Sinterklaas, waarmee ze wilden aangeven best open te staan voor wat presentjes.
Speedpieten
Sinterklaas mag dan een feest van tradities zijn, maar zijn stafleden gaan graag met hun tijd mee. Veel pieten verplaatsen zich op een hippe scooter of motor. Waarschijnlijk is het een kwestie van tijd voordat ook fatbikepieten hun intrede doen, maar zover is het nog niet.
Hoofdgast Sinterklaas nam genoegen met één pk. Zittend op de rug van zijn schimmel liet hij zich uitgebreid toejuichen door het lokale ontvangstcomité. De aimabele bisschop zag er een beetje vermoeid uit, maar dat is ook niet zo gek, na al die mijlen over de wilde zee. Bovendien is de beste man ook alweer een jaartje ouder. Niettemin maakte hij een scherpe indruk. Even zwaaien naar Dylano links, een duimpje omhoog naar Anouk rechts, een brede smile naar de camera van moeder Rowena: hij deed het allemaal met speels gemak. Dat verdient respect.
Kilo’s tekeningen
Aan het einde van de route kregen Sinterklaas en zijn pieten nog hun momentje op het podium op het altijd sfeervolle Kloosterplein. Daar ontvingen ze vermoedelijk genoeg tekeningen om hun kamers in Spanje mee te kunnen behangen. Maar die klus moet nog even wachten. Tot en met 5 december zijn de kindervrienden natuurlijk nog in Nederland. Zie je ze rijden of een schoorsteen van dichtbij inspecteren, zwaai dan gerust even. Of ben op een andere manier een beetje extra aardig voor ze. Des te groter is de kans dat ze over een jaar wéér gezellig op bezoek komen in Goirle.
