De fietsen zijn gezegend en de stempels gezet in de pelgrimspaspoorten in Tilburg door kapelaan Harm Eskes van parochie De Goede Herder. Afgelopen maandagochtend vertrokken vanuit Goirle Tonny van Burk, Franck van Boekel en Dyon Beerens voor hun ‘bedevaart’ naar Rome. Eskes wenste de drie fietsers een fijne tijd met elkaar, een mooie tocht maar vooral veel veiligheid en een behouden aankomst.

door Willem de Volder

Na de religieuze plichtplegingen op zaterdagochtend keken de Goirlese restaurateur Tonny (De Eetkamer) en de Tilburgers wijnhandelaar Dyon en accountant Franck vooruit maar ook terug op hun vorige fietstochten. “We fietsten in 2018 al eens naar Rome, eerder naar Santiago de Compostella en twee jaar geleden naar Altea. Fietsen is het avontuur dat de ontspanning brengt.” Die uitspraak van Franck wordt door de andere twee fietsmaten onderschreven. Er passeren enkele voorbeelden waaruit het avontuur blijkt: drijfnat ergens aankomen, zware beklimmingen, verkeerd rijden en extra kilometers maken, dertig graden plus, obscure overnachtingsplaatsen en slechte wijn in de avonduren. “We kiezen voor back-to-basic hotels”, zegt Dyon.

‘Benjaminse route’

De heren hebben gekozen voor de ‘Benjaminse route’, via drie overnachtingen in de Belgische Ardennen, de Vogezen richting Basel, door Zwitserland, Liechtenstein, Como en Florence naar Rome. Daar hopen ze op 13 mei met een rijk met stempels gevuld pelgrimspaspoort aan te komen. Dyon: “Als alles volgens plan verloopt, hopen we een dag later op Hemelvaartsdag in de Friezenkerk in Rome de laatste stempel te krijgen.” Of ze paus Leo XIV nog gaan ontmoeten? “Dat wordt lastig. In Rome wacht ons wel een ontmoeting met de Nederlandse priester/hoogleraar Antoine Bodar, die ons het testimonium (officieel certificaat uitgegeven in Rome als bewijs van een voltooide pelgrimstocht, red.) uit zal reiken. Dat wordt een bijzonder moment.”

Voorbereiding

Als de voorbereiding wordt aangekaart, zijn de heren snel klaar. Tonny blijkt de meeste kilometers in de benen te hebben. Franck en de verkouden Dyon gaan op karakter. “Ik fiets er dat wel uit”, lacht Dyon. Het plan is dagelijks 80 tot 90 kilometer fietsen. “Maar ja, de weergoden zijn ons uiteraard niet altijd goed gezind. Wind en regen spelen ons weleens parten. We zoeken wegen langs rivieren op om minder te hoeven klimmen. Die zijn doorgaans minder glooiend”, aldus Franck, die de route uitzet en op de financiën let. Ieder heeft zijn verantwoordelijkheid, Tonny het culinaire aspect en Dyon neemt de verslaggeving, tekst met de nodige humor en foto’s, voor zijn rekening. Familie en vrienden kunnen de drie daardoor van dag tot dag volgen via ‘Santiagoganger’.

Intentie

Op de vraag naar de intentie blijken ze veel mensen mee te nemen in hun gedachten. “We hebben er veel beloofd om een kaarsje te branden in Rome. Vanzelfsprekend heeft ieder zijn eigen gedachten”, zegt Tonny, “er gebeurt zoveel in je naaste omgeving.” Dat wordt door Franck en Dyon onderschreven. Zij verwijzen naar hun betrokkenheid bij het IPSO Centrum Midden-Brabant in Tilburg. “Een warme, ongedwongen plek voor iedereen die met kanker te maken heeft”, zeggen Franck en Dyon, die er vrijwilliger zijn.

Techniek

Goed materiaal is vanzelfsprekend een belangrijke basis. “En niet alle drie hetzelfde steeksleuteltje meenemen”, lacht Tonny. Ze nemen wel binnenbanden mee. Dyon heeft er een paraat waarvoor het achterwiel niet gedemonteerd hoeft te worden. “Een soort staaf. Kan er zo omheen.” En qua veiligheid: de heren rijden voor het eerst een tocht met helm. Spontaan volgt er een slotakkoord van Franck dat door Tonny en Dyon wordt onderschreven: “Je hunkert naar het einddoel maar eenmaal weer thuis is er dan enkele dagen een leegte.”