vriend, gemeenschapsmens en mantelzorger
De rouwbrief zegt het kort en krachtig: “Na een rijk, veelzijdig en welbesteed leven, gesterkt door het H. Sacrament der zieken, is vredig ingeslapen onze oom en vriend.”
Ik mocht me onder zijn vrienden scharen, na het bericht van zijn overlijden was ik bedroefd en blij. Ach, die goede Sjef, ook hij is voorbij gegaan, niet meer in het land der levenden. Herinneringen. Heel oude herinneringen toen ik hem gade sloeg in de gemeenteraad van Goirle. Middellange herinneringen toen we meer contact kregen en ik een portret van hem schreef voor Rondom de Schutsboom (2017). Recente herinneringen toen hij me meenam naar de eucharistieviering in het klooster van de Korvelseweg met stokoude kapucijnen en een kleine groep vromen. De laatste keer dat ik Sjef ontmoette was ook weer op de Korvelseweg, bij het afscheid van de kapucijnen (die nu in Breda wonen) op 6 oktober 2024. Bedroefd dat hij voorbij is, maar blij dat ik deze aardige, door en door aardige man, heb leren kennen. Blij ook voor hem. Hij was oud en der dagen zat, na het overlijden van zijn geliefde vrouw Marian, voor wie hij vele jaren mantelzorgde in het verpleeghuis Elisabeth, was het plezier in het leven voor Sjef voorbij. Wie hem zag lopen in en nabij het verpleeghuis zag een verdoolde en verdwaalde man. Wat is het mooi dat hij vredig is ingeslapen, voorzien van het sacrament der zieken, wat is het mooi dat zijn uitvaart kon plaatsvinden in de Sint Jan (gisterenmiddag dinsdag 21 januari 13.30 uur) en hij zijn rustplaats heeft gevonden op de begraafplaats St. Jan, St Jansstraat. Sjef van de Lisdonk werd in Goirle geboren op 24 oktober 1932, hij overleed in Udenhout op 14 januari 2025. Zijn wiegje stond op een steenworp afstand van de St. Jan, Tilburgseweg nummer 5 (waar nu A Casa is).
Vogelvlucht door zijn leven (uit Goirles portret 229)
Hij heeft zo’n 20 jaar in de gemeenteraad gezeten: van 1970-1974 voor de Werknemerslijst van Pierre van Hest en Jo van Gestel, van 1990-2002 voor de Gemeentebelangen van/met Kees Kools, van 2006-2010 voor Lijst Riel Goirle met Ton Briels en Sjef Verhoeven c.s. In zijn arbeidzame leven was Sjef aanvankelijk (na de Handelsmulo St Denis in Tilburg) werkzaam bij een accountantsbedrijf dat nu de wereldspeler PricewaterhouseCooper is, daarna medewerker commerciële ontwikkeling bij de NMB en ten slotte bij de ING. Was hij directeur? “Ja, op een klein kantoor was ik directeur, maar als je werd overgeplaatst naar een groot kantoor was je weer niks.” Hij ging er met 58 jaar uit, en dus was er ruimte voor allerlei maatschappelijke activiteiten. Sjef is gaan besturen in de KBO (zeven jaar voorzitter), in de Harmonie Oefening en Uitspanning, bij het Gilde Sint Mauritius, de Judovereniging van Kees Kools, de Kapelconcerten, de Vrienden van Maria Boodschap. Vaak beheerde hij de kas. Bij de laatste stichting mocht de kas leeggemaakt worden voor de overdekte kapel/absouteplaats op de begraafplaats van Maria Boodschap en voor missen bij de jaargetijde voor de laatste pastoor van de Maria Boodschap: Gerard Jansen. Met Thom Snels (1921-1997) en Frans Jochems (1927-2010) zat hij in Stichting Cultureel Contact en was hij een van de aanjagers van de tiendelige historische reeks Twee Eeuwen Goirle. Sjef regelde met Kees Kools (1933-2009) dat er op 28 oktober 2002 een plaquette kwam in de hal van het verpleeghuis ter nagedachtenis van Jan Mallens (1923-2000), de lachende, grappenmakende portier van dit huis. Samen met Kees Kools voerde hij actie om de kapel van het Jan van Besouw kapel te laten blijven. We streven geen volledigheid na, maar het is wel duidelijk dat Sjef zich nuttig heeft kunnen maken. Omdat ze geen kinderen kregen bleef zijn vrouw Marian werken als directiesecretaresse bij enkele textielfabrieken in Tilburg. Ze hebben samen veel gereisd en musea bezocht (en Tefaf vaste prik).
Oude historiën
Van de Lisdonk is in Goirle een textielnaam. Sjef stamt uit die familie. Cees Boon en Norbert de Vries, Liefdezusters van het Kostbaar Bloed in Goirle (1990) schrijven over de komst van deze zusters naar Goirle (inmiddels weer vertrokken) en hoe een voorouder van Sjef die komst mogelijk maakte. Thomas van Diessen speelt in dat verhaal een grote rol. “Juist in dezen tijd genas ’n vrij bemiddeld ingezetene van Goirle, de heer Petrus van de Lisdonk, van ’n ernstige ziekte. Uit dankbaarheid jegens God kwam hij op de gedachte één zijner huizen, gunstig gelegen in de kom der Gemeente, met een daarbij behoorend stuk grond aan ’t Kerkbestuur te schenken, doch alleen onder voorwaarde, dat er ’n Liefdegesticht zou gebouwd worden” (blz. 7). De zusters namen “het liefdewerk” op zich: verpleging, verzorging, onderwijs, bejaardenzorg, de werken van barmhartigheid. Pastoor De Wit legde voor het eerst vuur aan toen de zusters in hun koude huis aankwamen in 1880. Deze pastoor had voor alle problemen een patentoplossing: leg het voor aan Sint Jozef en alles komt goed. De Wit heeft er voor gezorgd dat veel jongens in Goirle de naam Jozef, Jos of Sjef dragen. Sjef van de Lisdonk heeft – wandelend door het leven – gezorgd dat er héél véél goed is gekomen in Goirle, Sjef als gemeenschapsmens, mantelzorger en vriend. Goirle mag Sjef van de Lisdonk dankbaar zijn, zijn naam met ere gedenken.
Ben Loonen