Als je soms iemand op een fatbike door het dorp ziet scheuren, denk je mogelijk dat de bestuurder zijn of haar zintuigen thuis heeft gelaten. Maar hoe is het om écht met bijvoorbeeld een visuele of lichamelijke beperking door het centrum van Goirle te manoeuvreren? Dat ontdekte een groepje locals donderdagmiddag 9 oktober op De Hovel.
door Matthijs Lodewijks
Een tip voor als je onopvallend verslag wil doen van de onthulling van de nieuwe naam en het nieuwe logo van het Gehandicapten Platform: neem geen blocnote en pen mee, want zo word je wel heel snel ontmaskerd als reporter van het Goirles Belang. En krijg je ineens verzoeken van omstanders.
Te smal en te steil
“Kijk daar maar eens”, zegt Margot Kortan. Ze staat voor de etalage van Bubbles & Bo en wijst naar het opritje van De Hovel, tussen restaurants Flanders en Mozes in. “Die oprit is veel te smal. Als je met een rollator loopt, kan de ondersteuner er daar niet naast lopen. Jij moet daar verandering in brengen.” Het antwoord dat uw verslaggever geen stratenmaker of ambtenaar is, doet haar niet van mening veranderen. “Schrijf er maar eens over. Bij de gemeente lezen ze het Goirles Belang ook.”
Tien meter verderop zit de 34-jarige Maud Jagt in haar rolstoel. Toeval of niet; ze ervaart precies hetzelfde. “Het is bijna niet te doen om hier naar boven of beneden te rijden. Het zou echt heel fijn zijn als de gemeente dit opritje breder laat maken.” Ook omdat het via de naastgelegen sierbrug niet te doen is, weet een aanwezige te vertellen. Die is namelijk veel te steil.” Volgens Jagt zijn er meer uitdagingen in het centrum. “Er zijn hier veel randjes en onhandige stenen die het moeilijk maken om je in een rolstoel door het dorp te bewegen. Ik ben best vindingrijk en ben vaak met vrienden op pad die me ondersteunen, maar anders zou het knap lastig worden.”
Nieuwe naam en een nieuw logo
Een bruggetje naar de aanleiding is hier snel gemaakt. Er is namelijk een reden waarom het onderwerp ‘toegankelijkheid’ donderdagmiddag ter sprake kwam. Het initiatief daartoe lag bij het Gehandicapten Platform. Voorzitter Stijn van den Brekel, zelf rolstoelgebruiker, had mensen opgetrommeld, waaronder wethouder Guus van der Put. Van den Brekel nam het woord en kondigde de naamswijziging aan. “De naam Gehandicapten Platform was niet heel inclusief en ook niet omvattend genoeg. We wijzigen de naam in Toegankelijk Goirle-Riel. Dat is positiever en breder. Toegankelijkheid gaat bijvoorbeeld ook over mensen die slechthorend of slechtziend zijn.”
Van den Brekel is best positief over de ontwikkelingen in zijn woonplaats Goirle op het gebied van toegankelijkheid. “Er zijn al mooie stappen gemaakt en er komt nog meer aan. Na de verbouwing is het Jan van Besouw bijvoorbeeld een stuk beter bereikbaar voor rolstoelers. Dat is heel goed. Tegelijkertijd is er nog een wereld te winnen in Goirle. Daar hebben we de gemeente voor nodig, maar ook inwoners. Het scheelt al zó veel als iemand zijn auto of fiets niet half op het trottoir parkeert. Dus als ik een oproep mag doen: fijn als iedereen daar rekening mee houdt.”
Wethouder Van der Put zei dat toegankelijkheid hoog op de agenda van de gemeente Goirle staat. “De website van de gemeente Goirle is één van de meest toegankelijke gemeentewebsites en heeft een A-status. Maar natuurlijk is er meer dan digitale toegankelijkheid. Zoals bereikbaarheid van gebouwen en de openbare ruimte. Bij alle nieuwbouwprojecten houden we rekening met de toegankelijkheid. En samen met onze partners kijken we naar wat we kunnen verbeteren. Bijvoorbeeld met Toegankelijk Goirle-Riel. Dat is een belangrijk klankbord voor ons.”
Eigen handicap kiezen
Na het ceremoniële gedeelte mochten de aanwezigen die dat wilden zelf De Hovel op. “Iedereen mag zelf een handicap kiezen”, instrueerde Van der Put. De Hellen-bewoner Leo Kooij liet de leenrolstoelen staan en viste een visuele handicap uit de grabbelton. Geblinddoekt en met een stok liep hij voorbij de Kruidvat. Al hoef je niet per se te kunnen zien om te weten dat je vlak bij de discountdrogist bent vanwege de onmiskenbare geur: een melange van afgeprijsde schoonmaakmiddelen en cosmetica.
Waar Kooij tegenaan liep? “Letterlijk tegen heel wat prullenbakken en borden. Figuurlijk ging er echt een wereld voor me open. Ik was totaal gedesoriënteerd. Het deed me denken aan mijn marinetijd, waarin ik weleens de weg moest vinden in een scheepsvertrek gevuld met rook. Voor mensen die slechtziend of blind zijn, is het dus altijd zo en het is goed je daar bewust van te zijn.” Bijna Cruijffiaans: “Je staat er pas bij stil als je het ervaart.”
