Karin Jansen doet al bijna haar hele leven vrijwilligerswerk. Opgeteld komt ze uit op zo'n 75 vrijwilligersjaren, terwijl ze zelf pas 63 is. Ze zet zich al 25 jaar in voor KWF, even lang voor Jantje Beton, is al bijna twee decennia vrijwilliger bij Willem II, regelt het verkeer bij de Goirlese avondvierdaagse, biedt een luisterend oor aan mensen die daar behoefte aan hebben en doet nog veel meer. Zulke wereldverbeteraars verdienen een plekje om hun verhaal te delen.

door Matthijs Lodewijks

De zachtaardige Goirlese is niet iemand die het liefst op de voorgrond staat. Ze hoeft ook niet per se in het Goirles Belang en met het poseren voor de foto – want alleen tekst is wel wat schamel – heeft ze de grootst mogelijke moeite.

Toch doet ze haar verhaal. Niet omdat ze zelf per se herkend wil worden wanneer ze twee slavinken gaat halen aan de Tilburgseweg, maar om aandacht te vragen voor het KWF. Want de collecteweek komt er binnenkort aan, en KWF-afdeling Goirle-Riel heeft dringend behoefte aan mensen die willen helpen.

Meedogenloos

Zoals zo veel mensen maakte ook Jansen van dichtbij mee hoe meedogenloos kanker is. “Mijn vader stierf aan de ziekte toen hij nog maar 65 was. Mijn moeder overleed ook aan kanker. En mijn zwager ook, toen hij nog maar ergens in de vijftig was. Het is mensonterend om te zien. Je hoort het zó veel en het raakt iedereen. Toen ik een keer in Tilburg aanbelde om te collecteren, deed er een jong meisje open. Ze vertelde dat haar mama overleden was aan kanker. Het is zo verdrietig. En daarom is het zo belangrijk om geld op te halen voor KWF, om mensen met kanker betere vooruitzichten te geven.”

Jansen, die werkt als docent bij Yonder in Tilburg, begon rond de millenniumwissel als KWF-collectant. Een paar jaar later werd ze wijkhoofd. Nu is ze alweer een hele tijd voorzitter en coördinator van het collectiecollectief in Goirle en Riel. Ze begeleidt de wijkhoofden, die op hun beurt weer zorgen dat de collectanten alles hebben om goed uitgerust langs de deuren te gaan. “Dat is niet meer met een collectebus, zoals vroeger. Die bussen zijn aan het einde van de week erg zwaar, wat op zich natuurlijk goed is. Maar heel veilig is het ook niet. Sinds een aantal jaar werken we met een collectebord. Mensen kunnen de QR-code daarop scannen en vervolgens zelf kiezen welk bedrag ze eenmalig doneren.”

Meer dan geld ophalen

Collecteren levert volgens Jansen veel op, niet alleen in de vorm van geld. “Het geeft een gevoel van voldoening, want je werk is ongelofelijk belangrijk en je zet je in voor iets goeds. Je ontwikkelt sociale vaardigheden. Je leert nieuwe mensen kennen. Vaak ontstaan mooie gesprekken aan de deur. Ja, soms doen mensen niet open, of doen ze een beetje bot tegen je, maar dat is nooit persoonlijk. En dat komt ook niet vaak voor. Een ander voordeel is dat het goed is voor je gezondheid. Want je zet heel wat stappen op een avond.”

Kost collecteren geen zeeën van tijd, in een tijd waarin iedereen het enorm druk heeft of zegt te hebben? “Nee”, pareert Jansen. “Je kunt zelf kiezen in welke straten je collecteert. Al help je maar een uurtje in de collecteweek, dan beteken je al heel veel. En je bepaalt zelf welke avond je op pad gaat, als het maar ergens in de collecteweek van 30 augustus tot 5 september is. Het is prima te combineren, zelfs met een volle agenda.”

Aanmelden als collectant

Via deze krant hoopt Jansen nieuwe vrijwilligers te vinden die samen met de KWF-ploeg van Goirle en Riel een vuist willen maken tegen kanker. “Het zou geweldig zijn als dat lukt.

Mensen kunnen zich tot september aanmelden via

kwfcollecte.nl dan komt het allemaal in orde.”

Zelf staat ze natuurlijk ook weer paraat voor KWF. En ook met haar vrijwilligerswerk voor andere goede doelen gaat ze door. “Het liefst zou ik nog meer vrijwilligerswerk doen dan ik al doe. Maar ja, ook mijn dagen hebben maar 24 uur. Mijn man zei weleens: ‘Als je nu nóg iets gaat doen, dan zet je bed daar maar meteen neer. Ergens heeft hij wel gelijk. Maar ik vind het gewoon belangrijk om vrijwilligerswerk te doen. Als iedereen dat wat vaker zou doen, was de wereld een stuk mooier.”