Googel eens op ‘Speelhuis’ en je komt al vlug terecht bij het fraaie, bijzondere theater in Helmond. Maar in Goirle is er sinds kort óók een Speelhuis. Daar ga je niet heen voor muziek, cabaret en kleinkunst, maar om kleine kinderen een paar mooie uurtjes te bezorgen. Vrijdag 27 maart was de officiële opening.

door Matthijs Lodewijks

Even terug in de tijd. In 2015 startte pedagoog Lucia de Jong met de SpeelWinkel op De Hovel in Goirle. Totdat afgelopen november het doek viel. Het had alles te maken met de naderende komst van de Lidl. Dat is natuurlijk goed voor mensen die graag op de kleintjes letten in figuurlijke zin. Voor de andere kleintjes en hun ouders was het verdwijnen van de overdekte speelplek even slikken. Want het was een fijne en veilige plek om te klimmen, klauteren, blokken te stapelen en meer.

Een nieuwe plek

Gelukkig voor deze doelgroep is er een nieuwe plek. Begin maart gingen de deuren van Het Speelhuis open, gevestigd in kinderdagverblijf Breebosch aan de Waterput. En bij zo’n opening hoort natuurlijk een officieel momentje, compleet met petits fours, een logo-onthulling, warme woorden van wethouder Koos Krook, bloemen, complimenten en applaus. Die feestelijke ceremonie vond midden in het Speelhuis plaats, waar kinderen tussen de nul en achtenveertig maanden welkom zijn om samen te spelen en socializen. Als ze tenminste wel een ouder of verzorger meenemen, want het Speelhuis is geen kinderopvang. Terwijl de kinderen hun ding doen, kijken de volwassenen mee.

Lucia (75 lentes) was ook bij de opening. Ze ontving een fleurige bos bloemen die uitstekend kleurde bij haar zonnige humeur. Want de geestelijk moeder van de SpeelWinkel was zichtbaar trots, en blij dat er een nieuwe plek is gevonden waar kinderen kunnen spelen, leren en ontdekken volgens haar visie. Of beter gezegd: de visie van de Hongaarse kinderarts en pedagoog Emmi Pikler. Want Lucia was een vroege omarmer van haar gedachtegoed.

Vrij bewegen zonder dat volwassen ingrijpen

“Volgens Emmi Piklers visie kunnen kinderen zich het best ontwikkelen als ze vrij mogen bewegen zonder dat volwassenen ingrijpen”, legt Lucia uit. “In onze gedeelde opvatting is het juist goed als het kind zelf ontdekt hoe het beweegt. Laat volwassenen maar observeren, in plaats van constant te sturen en dingen over te nemen. Zo leren kinderen het meeste. Daarop is de speelruimte bij het Speelhuis ook ingericht. Met eenvoudig en open speelgoed waarmee kinderen zelf aan de slag moeten. Zoals blokken, een klimtoren en een kinderservies.”

Stokje overgenomen

Zelf zal Lucia niet meer actief zijn op de nieuwe locatie. Cindy Louwet (51) neemt het stokje van haar over. “Ik werk al sinds mijn zestiende in de kinderopvang en kan me volledig vinden in de visie van Lucia. Ik zie haar als mijn mentor.” Over haar nieuwe werkplek is Cindy dolenthousiast. “We hebben hier een prachtige ruimte en alle materialen die kinderen nodig hebben om te spelen en ontdekken.”

Geen piepende wasmachine en telefoon

De eerste weken waren volgens Cindy veelbelovend. “Er was al meteen veel aanloop. Ouders zijn erg blij dat ze weer een plek hebben om met hun kind naartoe te gaan. Dat hoor ik vaak terug. Thuis kunnen ze natuurlijk ook met hun kind aan de slag, maar hier is het anders. Thuis heb je een wasmachine die piept als het einde programma is, en vragen de laptop en smartphone met geluidjes om aandacht. Hier is rust en overzicht. Er zijn andere ouders met wie je ervaringen kunt uitwisselen, en er is professionele begeleiding. En het is allemaal gratis. Iedereen is welkom; we willen een afspiegeling zijn van de samenleving. Dus we nodigen iedereen uit om een keer binnen te lopen en mee te spelen.”