“Kijk naar de ziel van Riel” is een initiatief van een groep Rielenaren die de ambitie heeft uitgesproken om Riel van het verleden tot heden in woord en beeld voor een breed publiek onder de aandacht te brengen. Hiertoe worden zowel het Goirles Belang als Facebook (Kijk naar de ziel van Riel) en de site www.zielvanriel.nl ingezet. Wekelijks wordt de rubriek “Groeten uit Riel” gepubliceerd. In deze rubriek worden 1 of 2 foto’s geplaatst met begeleidende tekst uit diverse tijdsvakken.

Foto 1

Van ziek zijn had Willem Reijnders in zijn noodwoning Zandeind 22 weinig benul. Griepspuiten of andere preventieve middelen waren tot zijn begin 90-jarige leeftijd nooit aan hem besteed. Slechts eenmaal had hij het ziekenhuis aan de binnenzijde gezien. Toen hij op nogal gevoelige wijze zijn hoofd aan de gasoven had gestoten, bleek dat een visite aan het ziekenhuis noodzakelijk was. Hij was er weer snel weg en met een grote tulband om zijn hoofd werd hij thuis afgeleverd. Bezoek komt er nog genoeg. Op zaterdag de kinderen en doordeweeks regelmatig de Zonnebloem-vrijwilligsters frequent aanlopen. Komt "Tafeltje Dek Je" op bezoek, dan is er echt iets goed mis. Willem houdt namelijk nog van een ouderwetse portie vlees, aardappelen, groenten. Als de maaltijdservice op bezoek komt, dan is Willem echter van slag af. Jongste zoon Jan zal ook een verdienstelijk vrijwilliger zijn bij VV Riel. Herinneringen komen voorbij zoals het feit dat Jan als jeugdleider een team begeleidde en vervolgens na een uitwedstrijd er door Jan getrakteerd werd op een frietje met mayonaise en dat dus uit eigen zak bij Cafetaria het Luikske, gerund door Frans van den Corput. Ook deed Jan mee aan voetbalpartijtjes in de Paulussche bossen, onderweg naar Gilze, in de bomkuil. Als VV Riel in 1974 naar de Oude Tilburgsebaan verhuist en onderdeel van de openingsceremonie er symbolisch een auto door een doek rijdt, zien we en Nico Aerts en Jan Reijnders om het doek vast te houden. Na het overlijden van Willem Reijnders vindt er binnen de familie een soort van openbare verkoop plaats. Koop binnen de familie vindt plaats, maar de gedachte achter de koop loopt niet evenredig met het verwachtingspatroon.

Foto 2

De noodwoning 22 vertegenwoordigt cultuur-historische waarde, gezien het feit dat het tijdens de woningnood na de Tweede Wereldoorlog geplaatst is aangezien de voormalige boerderij vernietigd was. De noodwoning heeft wel een extra lakje gehad en de deur is vervangen, maar het bevindt zich bouwkundig in matige staat. Nummer 22 wordt vervolgens ook door de familie Verhoeven van nummer 14 gekocht. Een bijzondere anekdote dient zich aan. In maart 2010 wordt door Jan Verhoeven op nummer 22 een pistool gevonden. Dat gebeurde tijdens de afgravingen op de plaats waar eerder de noodwoning stond, het huis dus van de familie Piet en Trien Reijnders-Aarts. Het gevonden pistool zou afkomstig zijn uit de Tweede Wereldoorlog, hetgeen later ontzenuwd wordt. Zandeind 22 was tijdens de Tweede Wereldoorlog plat gebombardeerd, vandaar de eerste aanname van het pistool uit WO II. Achteraf blijkt dat het pistool in de Eerste Wereldoorlog is achtergebleven na de bivak van de soldaten. Jan Verhoeven zal voorlopig in het noodwoninkje nummer 22 gaan wonen. De gemeente geeft vergunning om nieuwbouw te plegen. Dan zal vanaf 2010 nieuwbouw gepleegd gaan worden naast de percelen 18 en 20 en Jan besluit om dit hoofdzakelijk in eigen beheer te laten plaatsvinden. Bewoning van de noodwoning is dan nog mogelijk parallel aan het bouwen van de nieuwe woning 22. Jan levert tot casco op, waarna de bouw stil komt te liggen. De bouw ligt dan twee jaar stil. Bas en Anouk Schellekens komen in beeld. Zij woonden tijdelijk op Brakel en kopen vervolgens nummer 22. Bas en Anouk zorgen ervoor dat nummer 22 woonklaar wordt en zullen er dan tot 2019 wonen. Op dat moment komt bedrijfsovername in beeld van het ouderlijk adres Zandeind 38. Bas en Anouk gaan naar Zandeind 38 en ouders van Bas, Arnold en Corrie, komen dan op Zandeind 22 te wonen. De ruimte onder de waterput voor de voormalige noodwoning bevindt zich heden ten dage op hoogte of diepte van zoals je het wilt noemen van de kelder van Zandeind 22 van toen.