“Kijk naar de ziel van Riel” is een initiatief van een groep Rielenaren die de ambitie heeft uitgesproken om Riel van het verleden tot heden in woord en beeld voor een breed publiek onder de aandacht te brengen. Hiertoe worden zowel het Goirles Belang als Facebook (Kijk naar de ziel van Riel) en de site www.zielvanriel.nl ingezet. Wekelijks wordt de rubriek “Groeten uit Riel” gepubliceerd. In deze rubriek worden 1 of 2 foto’s geplaatst met begeleidende tekst uit diverse tijdsvakken.

Foto 1

Eerst te achterhalen bewoners zijn Willem Swolfs getrouwd met Cornelia, oftewel Kee van den Hout beiden Rielenaar woonden toen op B71 en B78. De adressering vertegenwoordigde een boerderij. Willem overlijdt in 1898 en vervolgens hertrouwt Kee in 1899 met Jan van Boesschoten, afkomstig uit Baarle Nassau. Een snel huwelijk, na een jaar was dat geoorloofd bij de kerk. Jan van Boesschoten is een oom van de latere bewoner Gerardus Paulussen. We beginnen de geschiedenis bij Gerardus Theodorus Adrianus Paulussen, hij kwam van Deurne in Belgie. Geboren 25 feruari 1882 en in Riel overleden 1 april 1934. Gerardus werd in Riel Gérard genoemd en trouwt met Maria Gerdina Verweijmeren in Princenhage geboren 15 maart 1891\. Zij trouwen 8 januari 1917 in Princenhage. Gerard overlijdt in Riel 1 april 1934 en Maria Gerdina, roepnaam Dientje Paulussen, overlijdt 15 februari 1975 op het adres van Mien van Gorp-Paulussen op de Kerkstraat waar zij nog inwoonde op een kamertje. Dientje stond, tot haar overlijden, nog wel ingeschreven op Zandeind 24. Gerard en Dientje hadden 11 kinderen. Van deze 11 kinderen zijn er 8 in leven gebleven. Oudste zoon was Frans Paulussen die in de Vonderstraat kwam te wonen, getrouwd met Cor Vermetten en voetbal was een belangrijke hobby van Frans. Zoon Ge genoemd naar Gerard en zoons Jan en Jos. Tweede zoon van Gerrard en Dioentje was Jan Paulussen, getrouwd met Wies Vermetten. Wies en Cor waren zussen, getrouwd dus met twee Paulussen. Mien Paulussen was oudste dochter, getrouwd met leerlooier Sjef van Gorp. Tweede dochter was Ria Paulussen, getrouwd met Wim Vorstenbosch. Vervolgens derde opvolgende dochter Luus Paulussen getrouwd met Jac de Jong. Voorgaande betreft de kinderen die in Riel zijn blijven wonen. En Anneke Paulussen gehuwd met Jan van den Hout bleef nog drie jaar in Riel wonen en verhuisden toen naar Veldhoven. Op de voorgevel is een zichtbaar met een inscriptie “G.T.J. Paulussen-Verweijmeren Sept 1923”. Voordat het huis in deze staat gebouwd was, hebben er nog andere woningen gestaan. Correspondeert ook met de bewoners voor Paulussen-Verweijmeren. Rapportages door veldwachter van Gool, die natuurlijk ook acte de presence gaf bij een brand, liggen hier aan ten grondslag. Foto 2

Foto 2

Zandeind 24 zal na het overlijden van Dientje, vanaf 1975 een hele tijd niet als nummer gebruikt worden. Dat wijst het woonregister ook uit, waar er eerder nummer 24 en 26 zijn. De nummering zal intact blijven, alleen niet zichtbaar op de gevel. Er is na de verbouwing midden zeventiger jaren maar één “voordeur”, die van nummer 24, aan de zijkant van het huis. Dientje Paulussen op nummer 24, de oma van de actuele generatie Paulussen, overleefde haar man dus 41 jaar, waar zij een goede kamer, alleen te gebruiken op zondag voor bezoek, een huiskamer, keuken en bijkeuken tot haar beschikking had, allemaal achter elkaar gesitueerd. Als Gerard overlijdt, zal zoon Jan Paulussen vanaf zijn veertiende jaar het boeren al overnemen. Toen Jan Paulussen de boerderij overnam, is moeder Dientje er altijd blijven wonen, tot haar laatste jaren bij dochter Mien in de Kerkstraat. Jan Paulussen boerde heel lang met paard en wagen, dat beviel hem goed en daar kon hij ook uitstekend mee overweg. Sjef Reijnders, de zoon van buurman Willem Reijnders had Jan in dienst en als zodanig ondersteunend op alle vlakken. De boerderij was middels de hoge schuurdeuren prima ingericht om het hooi vanaf het land meteen in de schuur te bergen. Je kon er van voren naar achteren zo door rijden. Het paard was daar ook op ingesteld en kende de weg goed. Als de deur open ging, ging het met een ramscheut van voor naar achteren, paard en wagen. Pa Paulussen kwam erachter dat hij een der laatste der Mohikanen was om te boeren met paard en wagen. Het was ook altijd zeer goed bevallen. Op enig moment is er nagenoeg geen trekpaard meer te krijgen. Dus werd besloten om over te stappen naar een tractor. Een opmerking van pa: “dit had ik eerder moeten doen, dit ding wordt nooit moe”. Het bood zoon Cees ook om op jonge leeftijd de tractor al prima te bedienen. Links van de boerderij was er een zandpad, ook te gebruiken door Nies van den Brandt. Nies had nog een akker tegen de Ley aan en had recht van overpad. Het werd vaak een modderpoel, wat op een gegeven moment creatief opgelost werd. Waar het nabije Riels station afgebroken was, kon er altijd wat puin toegevoegd worden aan voornoemde pad. Jo Vorstenbosch, de broer van Wim, de zwager van Jan werkte bij een asfaltbedrijf. En als er weer eens wat over bleef, kon dat naar het toenmalige Zandeind 26. En zo werd de modderpoel gefaseerd omgeturnd naar een verharde weg. Wat het boeren zelf betrof, Jan Paulussen werkte heel veel samen met buurman Jan Schellekens, Jantje Schel. Begin 70er jaren besluit Jan Paulussen om te stoppen met boeren.