“Kijk naar de ziel van Riel” is een initiatief van een groep Rielenaren die de ambitie heeft uitgesproken om Riel van het verleden tot heden in woord en beeld voor een breed publiek onder de aandacht te brengen. Hiertoe worden zowel het Goirles Belang als Facebook (Kijk naar de ziel van Riel) en de site www.zielvanriel.nl ingezet. Wekelijks wordt de rubriek “Groeten uit Riel” gepubliceerd. In deze rubriek worden 1 of 2 foto’s geplaatst met begeleidende tekst uit diverse tijdsvakken.

Foto 1

De heilige Bernadette Soubirous is een emblematisch figuur van het katholicisme, bekend om haar verschijningen van de Maagd Maria in Lourdes, Frankrijk, in de 19e eeuw. Haar nederige leven en onwankelbare geloof hebben miljoenen gelovigen over de gehele wereld geïnspireerd en hebben ertoe bijgedragen dat Lourdes een van de belangrijkste bedevaartsoorden ter wereld is geworden. Er zijn mensen die heel vaak naar Lourdes zijn geweest, in diverse hoedanigheden, als pelgrim, als verzorgende. Kees Vermeer zal heel vaak naar Lourdes afreizen. Kees was in eerste instantie chauffeur bij Remijsen Transport. Hij haalde veevoer op bij de CHV in Veghel en leverde dat bij de klanten, hoofdzakelijk boeren, af. En daar was dan geen sprake van mechanische ondersteuning. Kees doet alles met zijn handen en op zijn rug. Dat is natuurlijk een intensieve baan. En in die tijd had Kees en vermoedelijk menig ander 14 vrije dagen op jaarbasis. De trip naar Lourdes beliep 10 dagen, dus dan had je nog maar 4 dagen aan vrije dagen over voor het gehele jaar. Op enig moment was Remijsen Transport wel bereid om Kees 2 vrije dagen extra te gunnen. Kees besluit een belangrijke stap in zijn leven te nemen en te solliciteren bij de Hazelaar. Dat was een baan, waar hij ook wederom chauffeur was, maar dan het vervoeren van cliënten van het ene naar het andere adres. Het betrof de civiele dienst bij de Hazelaar, hoofdzakelijk was het dan mensen thuis ophalen en naar de dagbehandeling en vervolgens weer retour. Dat was even wat anders na het fysieke werk bij Remijsen Transport. Een ander verschil bij de Hazelaar was dat van de 10 vrije dagen naar Lourdes er 7 dagen gecompenseerd werden door de Hazelaar. Na een tweetal jaren als pelgrim, zal Kees al vrij snel ingezet worden tijdens de jaarlijkse reis naar Lourdes als brancardier, in de breedste zin ook naar en in Lourdes het verplaatsen van cliënten, patiënten. Kees zal zijn jaarlijkse trip naar Lourdes vanaf zijn 27ste levensjaar inzetten en dat vanaf 1957.

Foto 1 geeft weer het vertrek op Station Riel van de zogenaamde “Rode trein” naar Lourdes op 5 juli 1968. De vijf bedevaartgangsters uit Riel zijn mevrouw Pijnenburg-Jonckers, mevrouw de Beer van Gorp, mevrouw Mulders-van Roessel, mejuffrouw M. Vromans en mej. Mieke de Beer, waarbij voor de eerste drie de reis mogelijk werd gemaakt door uitloting bij de afdeling Baarle-Hertog van de “Vrienden van Lourdes”. Kees Vermeer als brancardier zichtbaar centraal op de foto.

Foto 2

Waar vrouwlief Joke ook een tiental keren mee zal gaan, vinden Kees en Joke het ook belangrijk om hun kinderen al op jonge leeftijd mee naar Lourdes te nemen. Op dat moment zijn Leon 8 jaar, Anne-Marie 7 jaar en Bart is dan 6 jaar. De adoratie van vader Kees voor Lourdes wordt al op jonge leeftijd aan zijn kinderen over gebracht. Kees Vermeer voluit, zoals Joke haar overleden man nog steeds noemt, is totaal verweven met Lourdes. Zijn jaar liep niet van januari tot januari. Nee zijn jaar liep van de reis naar Lourdes tot aan de volgende reis naar Lourdes. Kees is in het dagelijkse leven niet-roker. Naar Lourdes echter neemt hij een slof sigaretten mee en is dan een soort paffer. Op zijn tijd een sigaret nemen, maar niet over zijn longen roken. De saamhorigheid onder de brancardiers is enorm. Iedere keer als zij elkaar ontmoeten, is het een omhelzing en/of elkaar de hand drukken. Het typeert de onderlinge sfeer, allemaal hetzelfde doel, zorg voor de cliënten, patiënten. Zoon Bart zal op veel latere leeftijd nog eens Lourdes bezoeken en dat heeft een bijzondere achtergrond. Bart heeft namelijk op enig moment besloten om onderdeel te worden van het Korps Commando Troepen, om aan zijn leven ook een bepaalde richting te geven. Parachute springen behoort tot een van de disciplines. In welk land Bart ook springt, dan krijgt hij een wing van dat land, zo in Nederland, Duitsland en ook als hij vanuit de standplaats c.q. kazerne van het Vreemdelingenlegioen in de Pyreneeën gaat springen, geldt hetzelfde, een Franse wing. De mannen worden flink uitgeknepen. En de aalmoezenier wordt dan als het ware beschouwd als een heilige, die de mannen met een snoepje en frisdrankje symbolisch tegemoet komt in de enorm zware opleiding. Ook zal de aalmoezenier gedurende een dag de mannen mee nemen naar Lourdes vanuit de kazerne. Een tweede keer voor Bart en zich nu bewust van Lourdes. Kees Vermeer zal een lintje ontvangen van De Vrienden van Lourdes organisatie, op 54jarige leeftijd, als hij 25 jaar brancardier is. In totaal zal Kees Lourdes 29 jaar bezoeken, waarvan 27 jaar brancardier en 2 jaar pelgrim. Na het lintje zal Kees er helaas nog maar twee jaar voldoening aan kunnen ontlenen. Op veel te jonge leeftijd komt Kees dan namelijk te overlijden. Thuis op het Oranjeplein werd er tijdens de maaltijden altijd gebruik gemaakt van de uit Lourdes afkomstige tafelkleden en servetten. In totaal wel 100 servetten en iedereen had zijn of haar eigen kleur. Binnen het gezin van Kees Vermeer een van de blijvende herinneringen aan Lourdes en aan vader en man Kees.