“Kijk naar de ziel van Riel” is een initiatief van een groep Rielenaren die de ambitie heeft uitgesproken om Riel van het verleden tot heden in woord en beeld voor een breed publiek onder de aandacht te brengen. Hiertoe worden zowel het Goirles Belang als Facebook (Kijk naar de ziel van Riel) en de site www.zielvanriel.nl ingezet. Wekelijks wordt de rubriek “Groeten uit Riel” gepubliceerd. In deze rubriek worden 1 of 2 foto’s geplaatst met begeleidende tekst uit diverse tijdsvakken.

Foto 1

Tot Jos 50 jaar wordt, is het op Zandeind 32a, tot ongeveer 2000, hoofdzakelijk melkkoeien en vleesvee. Er wordt daarna geknipt in het beleid. Dan kent Van ’t Zandeind vanaf Jos zijn 50ste levensjaar dus voor dat moment alleen maar vleesvee. Opvolger, zoon Joost wist op jonge leeftijd al dat hij in het bedrijf wilde, maar niet zou gaan melken. Het melkquotum kon op een goede manier afgehandeld worden, dat was dus rond 2000. Later bleek dat het quotum sowieso in 2015 kwam te vervallen. De melkprijs daalde toen aanzienlijk. Het verdwijnen van de heffing op overproductie leidde tot een “vol gas-mentaliteit”, waarbij veel boeren investeerden in meer koeien en grotere stallen. De afschaffing maakte de mestafzet complexer, wat leidde tot hogere mestafzetkosten. Vanzelf waren er meer consequenties, maar dat zullen we niet nader analyseren.

Van ’t Zandeind koos voor een andere koers en gaat dan door met Belgisch wit blauw rundvee. Er wordt heel veel zelf gefokt. Er worden dan embryo’s geïmplanteerd, waarbij melkkoeien als draagmoeder gebruikt worden met de embryo’s van Belgisch wit blauw.

Parallel dat er op Zandeind 32a gestopt wordt met het melken, besluit Henny terug in de zorg te gaan werken. Kinderen zijn dan 12 en 13 jaar, dus dat is verantwoord. Henny zag dat er veel fout ging in de instellingen en dus ook in de begeleiding van kinderen, die in een groep zaten. Er was meer behoefte, zag Henny, in het individueel begeleiden van kinderen. Daartoe besluit Henny om de opleiding te gaan volgen voor autisme specialist. De opleiding duurt een jaar. Er wordt specifiek aandacht besteed tijdens de opleiding aan het herkennen, begeleiden en behandelen van mensen met een autismespectrumstoornis (ASS). Henny gaat bij Amarant in Tilburg werken. Inge geboren in 1985 wil niet opvolgen in het bedrijf, dat wil Joost dus wel. Inge gaat wel naar de Middelbare landbouwschool en heeft daar een milieu-opleiding gedaan en afgerond. De volgende stap is echter dat ze internationaal chauffeur wordt, ze komt terecht tot in Zwitserland en waar nog meer en verzorgt het transport van producten die sterk uiteen liepen. Volop het avontuur aangegaan.

Foto 2

Hierna werkt Inge bij het Waterschap in Breda, bij de Brabantse Delta. Moeder Henny wilde haar dochter wel wat meer thuis en in de nabije omgeving en had een advertentie op de aanrecht gelegd voor een functie van milieuambtenaar bij Brabantse Delta. En inderdaad Henny slaagt in haar opzet en Inge komt terecht bij het Waterschap in Breda, bij de Brabantse Delta dus. Daar werkt ze 12 jaar. Maar na een avontuurlijke baan als internationaal chauffeur werd er toch meer avontuur en spanning gezocht. Inge besluit om ambulance chauffeur te worden. Hier stond natuurlijk een gerichte opleiding tegenover. Een groot rijbewijs en EHBO-diploma had Inge al in haar bezit, dus dat vereenvoudigde de situatie om ambulance chauffeur te worden.

Recent hield Inge bij de Leybron in Riel, als bestuurslid van EHBO Riel nog een lezing wat er onder andere allemaal in en om de ambulance gebeurt. Daartoe was de ambulance op locatie beschikbaar, dus alles inclusief de apparatuur kon getoond worden. Er was veel belangstelling, een zestigtal mensen waren aanwezig.

Zoon Joost gaat, nadat hij op Mill Hill het atheneum heeft afgerond, naar Landbouwhogeschool Wageningen. Joost zal daar de Master opleiding voeding en gezondheid dieren behalen. Joost woonde daar intern met vijf studiematen. Dat verliep vrij soepel de huisvesting. Joost was ook voorzitter van de veetelersvereniging, reeds parallel aan de voortgang van de studie. Daar was hij voor gevraagd. Verantwoordelijkheidsgevoel werd al op relatief jonge leeftijd onderkend. Na zijn studie van formeel 6 jaar, uitgelopen naar een periode van 7 jaar, gaat Joost eerst werken bij ForFarmers, een groot bedrijf in rundveevoeders. De slogan van ForFarmers is “voor boeren die doorpakken”.

Joost blijkt zowel bij ForFarmers als later in zijn carrière die slogan te omarmen.