De Melkweg, zoals die hoog aan de hemel staat, is een imposant verschijnsel. De Melkweg in Goirle, even buiten het centrum, is dat sinds kort ook. Dat komt door twee enorme muurschilderingen van kunstenaar Paul Watty. De opening is op 12 juni, maar veel bewoners genieten er stiekem nú al van.

door Matthijs Lodewijks

Op een woensdagochtend in mei, net nadat de kerkklok negen keer geslagen heeft, is het stil aan de Melkweg. Dat is het daar wel vaker, want het is niet bepaald een doorgaande weg. Op een picknickbankje is wat meer reuring. Vier dames hebben daar plaatsgenomen om te vertellen over de muurschilderingen in hun buurtje. Het zijn Miriam van den Hout van Leystromen, en buurtbewoners José Hopmans, Ellen Bertens en Tonny Swinkels.

Elke dinsdagochtend koffie

De dames zitten wel vaker op dit bankje. “Elke dinsdagochtend drinken we hier koffie met buurtbewoners”, meldt José. “En als het mooi weer is, verzamelen we hier donderdagavond ook met een clubje mensen.” Tonny deelt waar het dan over gaat. “We bespreken alles, van het Goirlese gemeentehuis tot het Witte Huis.” De hoogte van de waterschapsbelastingen komt ter sprake. En de verrichtingen van president Trump worden soms ook te berde gebracht. Volgens Tonny komt hij er in het algemeen niet zo goed vanaf. Hopelijk leest hij het Goirles Belang ook, zodat hij daaraan kan werken.

Een stukje verderop gaat een voordeur open. De uiterst aaibaar ogende viervoeter Wies stormt uitgelaten naar buiten, op de poot gevolgd door baasje Ben. Die strooit met complimenten, vooral richting José is hij gul. “Zo vroeg zie ik jou nooit buiten”, zegt hij. Daarna, richting de verslaggever: “Het is grote klasse dat je haar vóór elf uur buiten hebt gekregen.” José ontkent niks. “Ik heb meer dan veertig jaar gewerkt en moest toen altijd vroeg op. Nu slaap ik lekker uit. Behalve vandaag dan, maar misschien duik ik zo nog even terug mijn bed in.”

Openluchthuiskamer

Ook Ben, die zichzelf omschrijft als de ombudsman van de buurt, is blij met het bankje. “Daar mogen we de gemeente dankbaar voor zijn. Het is goed dat dit er is, want het zorgt voor meer verbinding tussen buurtbewoners.” En dat is precies het doel van dit bankje. “Het doel is om mensen uit hun huis te krijgen en elkaar te laten ontmoeten. Het gebied rondom het bankje is een soort openluchthuiskamer geworden waar mensen vrij met elkaar kunnen praten, of gewoon een kop koffie kunnen drinken in de buitenlucht.

Als we dan tóch zo vaak hier zitten, zou het wel fijn zijn als de muren van die huiskamer wat mooier waren. Dat dacht een groepje bewoners, waaronder de aangeschoven dames. Ellen: “Het leek ons fijn om hier een wat knussere huiskamersfeer te hebben. Daar hebben we met wat mensen over gebrainstormd. Op een gegeven moment kwam het idee op tafel om muurschilderingen op de gevel te laten aanbrengen. Daar was veel steun voor.” Vooral als iemand anders die muurschilderingen zou aanbrengen.

Handtekeningen aan de deur

Miriam: “We hebben drie kunstenaars uitgenodigd om een ontwerp te maken. Het was eigenlijk een soort aanbesteding. Uiteindelijk hebben we gekozen voor het ontwerp van de Tilburgse kunstenaar Paul Watty.” Het kostte nogal wat tijd en moeite om het eens te worden over de te kiezen schilderingen. Tonny: “We wilden ook niet dat het alleen maar gedragen werd door het kleine clubje hier aan tafel. Om het ontwerp te laten zien en draagvlak te krijgen, zijn we handtekeningen gaan verzamelen aan de deur. Sommige mensen schrokken daarvan en waren bang dat ze hun portemonnee moesten trekken, maar dat was helemaal niet aan de orde.”

Al met al bedroeg de periode tussen het planten van het eerste zaadje tot de laatste lik muurverf anderhalf jaar. Maar het wachten is beloond. Op de zijgevel van een hoekwoning staat een vredige onderwaterscène met grote waterlelies en stengels. En aan de overkant kijk je op een fraaie, gedetailleerde libelle die op een waterlelie rust. “Het beeld straalt evenwicht en rust uit en zorgt ervoor dat de muur opgaat in de natuurlijke omgeving. Samen vertellen de schilderingen het verhaal van de rivier en haar omgeving. De libel en elk detail verwijzen naar het leven rond De Leij”, licht Paul Watty zijn creaties toe. Afgaand op de reacties van de omwonenden is hij voor zijn opdracht geslaagd met verve.

Feestelijk momentje

De twee ‘murals’ zijn klaar en worden al flink bewonderd door buurtbewoners en passanten. Toch komt er ook nog een feestelijk momentje, vertelt Miriam. “Op vrijdag 12 juni is de officiële onthulling. Er komt een koffiecamper en iemand van Leystromen komt een woordje doen. En Paul Watty is er natuurlijk ook bij.” De festiviteiten starten om vijf uur ’s middags. Ruim na elf uur ‘s ochtends dus, zodat José er haar wekker niet voor hoeft te zetten.