Week 44 woensdag 28 oktober 71e jaargang: einde van een tijdperk
Magda Smits is een nuchter mens, maar als ik haar vraag of ze een traantje zal wegpinken als haar laatste nummer op woensdag 28 oktober in de bus ligt, schiet ze vol en komt het traantje al een maand eerder los. Ze is met hart en ziel verbonden met Goirles Belang, Goirles Belang stond voor haar altijd op nummer één. Ze denkt niet dat ze ooit één nummer gemist heeft, ziek of niet ziek. Maar dat had ze van haar pa, de fameuze Wim van Boxtel, die met enkele collega’s op 1 maart 1955 begon met een advertentieblaadje voor Goirlese middenstanders, en die als VABO jarenlang op de voorpagina van GB in de rechter column zijn (natuur)gedichten ten beste gaf. Magda noemt de namen van Harry van Erven, Willy van Rooij, Janus Hoogendoorn. Magda was in 1955, 7 jaar, ze is geboren op 29 februari (“ik vier mijn verjaardag op 1 maart”); bij haar thuis ging het altijd over Goirles Belang. Ze herinnert zich het begin, ze heeft heel de ontwikkeling van GB meegemaakt tot op de huidige dag. Het bericht van haar stoppen sloeg bij de correspondenten in als een bom. Op de Keper (55) beschouwd, kunnen wij ons een GB zonder Magda eigenlijk niet goed voorstellen. Waarom stopt ze?

door Ben Loonen

Fotografie Nico de Beer

Moderniseringsslag

Nee, het heeft niet met haar leeftijd te maken al is het een bijkomende overweging voor iemand die de 80 ziet naderen. Het is vooral de jongste moderniseringsslag van Koninklijke Drukkerij Em. De Jong in Baarle-Nassau, de uitgever van Goirles Belang en vele andere titels. Er ligt een enorme afstand tussen het huiselijke, amateuristische, haast hobbyistische begin in 1955 en de situatie anno 2026. Laten we enkele stapstenen leggen. Als 12-jarige mocht Magda Goirles Belang op de post doen naar uitgevlogen abonnees over de hele wereld voor wie GB het lijntje met thuis bleef. Handgeschreven kopij mocht ze uittikken op de typemachine en op de eerste generatie computer. De aanvankelijk twee-wekelijks uitkomende krant werd gedrukt bij de Hilverbode in Hilvarenbeek. Toen de krant wekelijks uitkwam werd Em. de Jong de huisdrukker. In het pre-computer tijdperk toen er nog geen e-mail was, werd “de krant” fysiek naar Baarle-Nassau gebracht, elke dinsdagavond, soms in de nacht. Het was nog in de tijd dat de letters in het lood werden gezet. In 1982 kwam Fons Smits, de man van Magda, in het bestuur van GB als penningmeester en in de redactie. Hij richtte zijn Grafisch buro Goirle op, vestigde zich in februari 1992 in de Kloosterstraat en in 1995 op De Hovel. Daar werd het hele GB (op)gemaakt, De Jong drukte het alleen af. In 2016 stopte Fons met GbG, GB kwam toen volledig in handen van Em. de Jong en aan Magda kwam het verzoek om de redactie te blijven doen.

Bij haar kwam alle kopij binnen, ze stuurde de correspondenten aan, ze zorgde dat alles via de mail naar de portal in Baarle-Nassau kwam. Een tijdrovende en alles vragende klus waar ze elke dag (behalve op woensdag) mee bezig was, ook op zondag, ja vooral op zondag. Maar Em. de Jong is héél groot geworden; redacties, bestaande uit jonge mensen, worden bij elkaar in Baarle-Nassau geconcentreerd; er worden nieuwe ict-systemen ingevoerd. Deze nieuwste ontwikkeling wil Magda aan zich voorbij laten gaan, het is tijd om te stoppen, ze draagt het stokje over aan de next generation, aan Matthijs Lodewijks als haar opvolger.

Met tevredenheid

Ze doet het met pijn in het hart, gezien het traantje, maar toch ook met tevredenheid en voldoening. Goirles Belang staat zeer goed aangeschreven in de wereld van de huis-aan-huis bladen. Geen enkele titel heeft zo’n grote groep correspondenten (Nico de Beer, Jan Schrijver, Willem de Volder, Wilma Robben, Norbert de Vries, Ben Loonen, Eva Geelen, Matthijs Lodewijks). Magda weet ook dat de krant goed gelezen wordt, er wordt naar uitgekeken, nergens zo veel ingezonden brieven als in Goirles Belang. Heeft zij zelf ooit geschreven? Nee, nooit. Ze heeft wel alle stukken die binnenkwamen gelezen. Dan herinnert zij zich: “als kind op de lagere school heb ik ooit een kerstverhaal geschreven.” Het werd geprezen door haar vader, VABO, maar het was niet de start van een actief schrijverschap. Een leuke herinnering? Ja, die heeft ze wel. De Najaarspuzzel! “Ik schat dat de eerste in 1986 is verschenen. Ed Brok, de toenmalige hoofdscribent, maakte er veel werk van, de deelname was enorm. De prijzen bestonden uit toegangskaartjes voor een optreden van Lee Towers en Anita Meijer in De Haspel. Uitverkocht huis, enorm succes, mijn vader was apetrots.” Nee, er kwam geen vervolg op deze succesformule, de artiesten waren (toen al) veel te duur. Er volgden nog vele najaarspuzzels, de prijzen werden beschikbaar gesteld door de Goirlese middenstand. Magda heeft honderdduizenden puzzels zitten nakijken. Ze vertelt het gnuivend. De Najaarspuzzel bestaat niet meer; ja in een andere vorm. Niet-leuke dingen zijn er ook geweest, maar, zo zegt ze: “die ben ik vergeten.”

En hierna?

Gaapt er een gat na 28 oktober? Is Magda niet bang dat ze met haar tijd geen raad zal weten? “In het geheel niet. Er stond altijd een mand klaar om te breien en haken, maar ik kwam er niet toe.” Ze is ook een lezer, maar hoeveel boeken heeft ze niet ongelezen gelaten vanwege haar inzet voor de krant? Nu komt er wel tijd. Er zijn al mensen die haar voor dit of dat vragen, maar eerst wil ze even rustig aan doen, wat tijd nemen. Nee, ze is niet meer bij de bezorgploeg van Goirles Belang, wat zij en Fons een zestal jaren gedaan hebben. Ook weer met veel plezier. Maar ingezakte rugwervels van Fons maakten de rondgang te pijnlijk en ze stopten ermee. Moeten de correspondenten zich verweesd voelen? Magda vindt dat niet nodig: “voor jullie verandert er niet veel”. Ze is blij dat ze in Matthijs Lodewijks een goede opvolger heeft gevonden. Nee, hij is geen familie, wat dat betreft is het vertrek van Magda een soort einde van een tijdperk dat teruggaat in het oude Goirle. Maar Goirles Belang gaat verder, en wij lezers en schrijvers zeggen een GROOT DANK JE WEL, MAGDA!!!