Als je vanaf de Dorpsstraat de Tilburgseweg op draait, zorgt bloemsierkunst Mille Fleurs al 34 jaar voor een fleurige entree op de winkelstraat. Dat gaat binnenkort veranderen. Op 24 december gaan de deuren van de in Goirle wereldberoemde winkel voorgoed in het slot. Eigenaresse Rianne van den Broek gaat van haar pensioen genieten en dochter Janneke slaat een andere weg in.

door Matthijs Lodewijks

Heel happig om haar verhaal te doen aan het Goirles Belang is Rianne van den Broek (74) aanvankelijk niet. “Ik wilde eigenlijk helemaal niet te veel aandacht geven aan onze naderende sluiting”, vertelt ze achter de toonbank in de winkel, geflankeerd door dochter Janneke (43) en omringd door zeker duizend bloemen. “Maar dat is niet helemaal gelukt. Het zong in het dorp al even rond dat we gingen stoppen. En na onze aankondiging op Facebook van gisteren (14 oktober, red.) is het een kwestie van tijd voor iedereen het weet.”

De start in de nineties

Rianne ging in 1991 bij Mille Fleurs werken. De winkel was toen in handen van Petra van Heesch. Maar zij stopte een jaar later. “Mijn man Harrie en ik hebben de zaak in 1992 overgenomen.”

Harrie is al bijna twintig jaar niet meer onder ons. “In 2007 wilden we ons vijftienjarig jubileum met Mille Fleurs vieren”, vertelt Rianne. “Op 31 oktober zouden we naar de musicalvoorstelling van Doe Maar! in Breda gaan.” Zouden, want Harrie kreeg die ochtend een hartaanval. Hij werd ruim een week in coma gehouden, maar overleed op 9 november. Janneke kijkt naar de foto van haar vader, op een plankje achter de toonbank. “Zo is hij toch altijd een beetje bij ons. We zijn nog iedere dag trots op hem.”

Rianne dacht er kort na het overlijden van Harrie nooit aan om te stoppen. “Mille Fleurs was mijn kindje. Het werk was een welkome afleiding in die tijd. Alleen op de dag van de uitvaart was de winkel dicht. Daarna ging ik weer verder.” Ze heeft in die tijd veel kaarten en bloemen – die had ze natuurlijk nog niet genoeg – gekregen van lieve mensen. “Dat betekende heel veel.”

Samen in de winkel

Rianne stond toen al niet alleen in de winkel. Dochter Janneke startte in 2000 als medewerkster, op zeventienjarige leeftijd. “Ik ben nooit meer weggegaan. Omdat ik het werk leuk vond, maar vooral omdat ik mama wilde helpen. Ik wilde niet dat ze er alleen voor kwam te staan.”

In al die jaren hebben Rianne en Janneke een boel meegemaakt. “We hebben veel vaste klanten met wie we een mooie band hebben opgebouwd. Het was altijd fijn om ze blij te maken met een mooi boeket bloemen. Ik heb hier veel plezier aan beleefd. Op Valentijnsdag bijvoorbeeld, dan kwamen er talloze mannen in de winkel om rozen te kopen. Weet je, mannen zijn heel makkelijk. Ik vond het altijd een leuke en bijzondere dag.”

Dankbaar

Bloemen zijn er natuurlijk niet alleen voor verjaardagen, jubilea en cupido’s. Ook het samenstellen van rouwboeketten was een van de specialiteiten van het huis. “Dat gaf me altijd zó veel voldoening. Het is heel dankbaar om mensen die afscheid moeten nemen van een dierbare te kunnen helpen. Door het verlies van mijn vader weet ik precies hoe dat voelt”, zegt Janneke, zichtbaar ontroerd.

Janneke werkte niet alleen met bloemen, maar dus ook met mensen. “Ik heb weleens samen met jonge kinderen een bloemstuk voor hun overleden papa gemaakt. Of in een kist bloemen aangebracht rondom een jonge overledene. Dat maakt natuurlijk indruk. Tegelijkertijd is het ook heel bijzonder dat ik mensen op zo’n persoonlijke manier mag helpen.”

De laatste maanden

Tientallen jaren hebben Rianne en Janneke ervaren wat bloemen kunnen doen. Op 24 december komt er een einde aan dit tijdperk. “Ik ben 74 en ga van mijn pensioen genieten”, legt Rianne uit. “Van de ene kant zie ik ertegenop, maar van de andere kant kijk ik ook wel uit naar de vrije tijd.” Janneke lacht: “Ze heeft al twee vakanties geboekt.”

Janneke heeft nooit serieus overwogen om de zaak over te nemen. “Ik sla een andere richting in en ga één dag in de week naar school. En ik ga twintig uur per week werken in de kinderopvang. Totaal iets anders, maar ik heb er veel zin in. Het leven is te kort om je hart niet te volgen.”

Volgens Rianne vinden veel mensen het jammer dat Mille Fleurs sluit. “En dat geldt ook voor mij. Ik heb erg genoten van het contact met mensen en heb er zelfs vrienden aan overgehouden. Daarvoor ben ik onze klanten ontzettend dankbaar. De samenwerking met mijn dochter was ook altijd geweldig, heel vertrouwd. Anders hadden we het ook niet zo lang volgehouden.”

Rozen

Wat zijn nu eigenlijk Riannes eigen lievelingsbloemen? Ze hoeft daar minder lang over na te denken dan over de vraag of ze in het Goirles Belang wilde. “De oranje roos. Oranje omdat het mijn lievelingskleur is. Het interieur van mijn huis was zelfs een tijd oranje en mijn haar trouwens ook. En de roos? Omdat daar iets mee gebeurt. Een roos gaat open, er zit leven in. Daar hou ik van.”