Ingezonden brief
Precies 50 jaren geleden kwam ik met mijn man en twee kleine meisjes op de Kennedylaan in Goirle te wonen. Nieuw huis nieuwe wijk. Ik solliciteerde bij de opleiding zieken verzorging op Elisabeth verpleeghuis voor Algemeen Vormende vakken. AVO. Ik was onderwijzeres met hoofdakte en in Venray had ik dit werk zes jaren gedaan. Doch parttime werken was me niet genoeg en juist in die tijd kwam er vanuit de regering het bericht, ‘taakverlichting’ voor het hoofd van de school. Eén dag in de week. Ik werd aangesteld.
Dhr Kees Audenaerde hoofd van de Jozefschool en (dhr Ekstijn hoofd van de school op het Oranje Plein.) Eén dag in de week heb ik op beide scholen in de ‘zesde klas‘ deze taak ingevuld. Tegelijk heb ik in Tilburg een bevoegdheid biologie erbij gehaald en meer dan 20 jaren op de LHNO aan de Van Haestrechtstraat biologieles gegeven.
Waarom ik u dit vertel gaat nl over de prachtige Kastanje bomen (zie ook foto Goirles Belang week 29) oud leerlingen op de speelplaats van destijds De Jozefschool.
Momenteel staan er op dezelfde plaats nog drie enorme mooie Kastanje bomen. Er waren er oorspronkelijk vier. De bomen staan recht tegenover het Jan van Besouw.
De leerlingen en hun ouders klaagden steen en been dat de kinderen hun knieën kapot vielen op de speelplaats omdat de Kastanjebomen de tegels omhoog drongen.
Het hoofd der School deed het verzoek aan de gemeente deze kastanjebomen om te laten zagen en voorgoed de speelplaats opnieuw te laten betegelen. Ik was daar fel op tegen. Ik heb in de zesde klas aan deze waardevolle bomen een enthousiaste biologieles besteed.
Op een maandag, juist op ‘mijn’ lesdag kwamen er twee heren van de gemeente, de bomen controleren en het probleem bespreken. Ze kwamen ook een praatje maken met de leerlingen in de klas. U begrijpt het al. Alle leerlingen waren er fel op tegen dat de bomen zouden worden weggehaald. Ze konden het ook motiveren.
Er is daarna besloten één boom om te doen, dan kwam er een stuk speelplaats vrij waar wel b.v. een balspel kon worden gespeeld.
En zo verbeeld ik mij dat door toedoen van de zesde klas van toen, en hun parttime juf Overmeer er nog steeds 50 jaren later, drie monumentale bomen voor Goirle behouden zijn gebleven.
Ik vergeet niet wanneer ik voorbij fiets, om de bomen te groeten, die in het voorjaar zo prachtig bloeien, en nu ook zoveel schaduw geven in deze warme zomers.
Aleydis Overmeer- Polman