Op maandag 1 juni struikelde mijn vrouw (82) over enkele losse stoeptegels zoals die in de van Haestrechtstraat ter hoogte van de Irenestraat rondom een gapend gat smachten naar aansluiting op het trottoir, zonder veel succes overigens. In het voorjaar van 2024 (=2 jaar geleden dus) heeft de gemeente ter plaatse een rotte boom laten verwijderen en sindsdien ligt de stoep er bij zoals op bijgaande foto te zien is.
De struikeling leverde mijn vrouw een complexe polsbreuk op, een hoofdwond, een gebroken bril en een bezoek aan de SEH. Haar arm is nu uiteraard ingegipst en we hopen er maar het beste van.
Het eerste wat me (met terugwerkende kracht) na de vrije val opviel, was de massale toestroom van allerlei mensen die meteen hulp boden. Een man belde heel rap 112, anderen bekommerden zich liefdevol om mijn vrouw, fietsers en automobilisten stopten en vroegen of zij iets konden betekenen. Volmaakt belangeloos dienstbetoon, hartverwarmende zorg voor de medemens in nood, meteen zonder voorwaarden ging de hand aan de ploeg.
Daarna de sirene van - dacht ik - de ambulance maar dat bleek de politie te zijn: de agenten gingen meteen aan de slag hetgeen (zo vertelde een van hen later) een standaard werkwijze is: zowel politie als ambulance rijden naar het ongeval en wie als eerste aankomt, kijkt of er levensreddende handelingen verricht moeten worden. Dat was in deze situatie niet aan de orde maar dat had uiteraard zo maar gekund. Ook hier een indrukwekkend vertoon van snel en vakkundig handelen + helder communiceren met het slachtoffer en de omstanders. Daarna de broeders van de ambulance die mijn vrouw binnen de kortste keren in de ambulance kregen voor een eerste aanpak: stabilisatie, pijnbestrijding, diagnostiek en wat dies meer zij.
Ik heb geen idee wie de mensen waren/zijn die zich die ochtend zo belangeloos hebben ingezet voor de medemens. Maar hierbij wil ik deze anonieme helpers - mede namens mijn vrouw - ten zeerste bedanken voor hun inspanningen en het zorgzaam omkijken naar “de ander”. En tevens willen we onze dank en waardering publiekelijk uitspreken voor de professionals.
De overheid pleit er al jaren voor dat we moeten omzien naar elkaar. Wij zijn het daar roerend mee eens, sterker nog: wij hebben nu aan den lijve ervaren dat dit gebeurt in een noodsituatie.
En dus kun je je afvragen: zit vanuit de gemeente achter het laten voortbestaan van dat gapend gat misschien een briljant plan? Simpel gezegd: door niks te doen de Goirlenaren stimuleren om beter op elkaar te letten en de handen uit de mouwen te steken?
Maar… als dit niet het geval is, dan is het misschien een idee dat de gemeente zich - al was het alleen al vanwege haar wettelijke zorgplicht - aansluit bij de al bestaande cultuur en omgangsvormen van de Goirlenaren: snel en doelmatig handelen zonder politieke prietpraat, bureaucratische beletselen, ambtelijke haarkloverijen et cetera. Zoals de dokter een wond sluit na het verwijderen van een gezwel, zo ligt het toch tamelijk voor de hand dat er na het verwijderen van een boom… een gat ontstaat dat je niet jaren open laat liggen.
En dus: gemeente Goirle…
KOM OP, SLUIT U AAN BIJ DE CULTUUR VAN UW BURGERS EN HULPVERLENERS!
John Dooremalen
Tweepad 16, 5051 WJ Goirle