Jaarstukken 2024 en perspectief komende jaren: positief

Het is niet altijd kommer en kwel in het gemeentehuis. Af en toe klinkt er, heel zachtjes en voorzichtig natuurlijk, zelfs wel eens een soort van een jubelzangetje. Het college presenteerde maandag 26 mei jl. de Jaarstukken 2024 en de Perspektiefnota. En die geven, naar zij verklaarden, beide aanleiding tot gepaste (uiteraard gepast!) vreugde. Glimmend van trots en blakend van blijdschap presenteerden Burgemeester en Wethouders de beide documenten.

door: Norbert de Vries

Hoezee

We zitten in het vergaderzaaltje naast de raadszaal. Aan de ene zijde van de tafel zien we Harry (vervanger van Gonny die op vakantie is), Tom en uw dienaar t’aller stond, aan de andere zijde Mark, Liselotte, Guus en Koos. De vergadering wordt geleid door Judith (Communicatieadviseur / (pers)woordvoerder) die aan de (pers)kant zit. Guus krijgt als portefeuillehouder financiën als eerste het woord. ‘We sluiten 2024 af met een voordelig resultaat van afgerond 1,7 miljoen’, zegt hij. Hij zegt nog veel meer, maar het merendeel daarvan gaat ver boven mijn pet. Ik noteer nog iets over de POC-methode, maar dat zal u even weinig interesseren als het mij doet. Ik kijk intussen naar de wapperende vaandels aan de voorzijde van het gemeentehuis en mijn gedachten dwalen af naar aan Conscience die schreef hoe vrouwen en kinderen hunnen loovertakken boven hun hoofd hoven (heffen-hief-geheven, maar je hebt kennelijk ook de Vlaamse vorm heffen-hoof-gehoven), en de soldaten met vlaggen, wimpels en vaandels zwaaiden, en de trommelaars en trompetters het vaderlandsch lied, het Wilhelmus, aanhieven en de gansche vergadering met wemelende handen onophoudend het blijde ‘hoezee!’ herhaalde. Tom en Harry maken intussen vlijtig aantekeningen in hun notitieblokken. Harry, namens de LOG, zijn blik scherp als een lens, neemt alles zorgvuldig en geconcentreerd waar. Tom kantelt zijn hoofd iets, alsof hij de balans van het verhaal in gedachte weegt.

Supergezond

‘Goirle is, financieel gezien, gezond, supergezond zelfs.’ Tom, een tikje onderuit gezakt, laat zijn blik heen en weer glijden tussen de sprekers en zijn aantekeningen, zoekend naar dat ene haakje—die nuance die een kop kan maken. Die heeft ie nu!

Inmiddels heeft Mark het woord genomen/gekregen, en hij somt alle grote en kleine successen van het afgelopen jaar op. Grote besluiten over nieuwbouw voor het Mill Hill, de asielopvang, en de velden van VOAB. ‘En we ronden het realistatiekrachtonderzoek af waarin de stappen zichtbaar worden die we als gemeente Goirle in de komende jaren moeten zetten om een robuuste, zelfstandige gemeente te blijven.’

‘Realisatiekrachtonderzoek’, wie bedenkt zo’n woord?

Maar er zijn ook tal van kleine successen te melden.

Wie het kleine niet eert

Mark spreekt en somt op. Het Family Fit Festival met 130 deelnemende kinderen, de start van de gebiedsvisie Riel, de woningbouw aan de Hertenwei, het herplanten van 153 bomen en spillen - weer iets geleerd: spillen zijn kleine boompjes – een nieuwe speelplek aan de Kerkstraat, 136 openbare laadpunten voor de elektrische auto’s aangelegd, we doen mee aan het kussen van de Kempen (Brabant kust de Kempen), de huldiging van Noortje en Bregje, de viering van 80 jaar bevrijding van Goirle en Riel, het bezinningsbos en de nieuwe website van de gemeente. Tjonge, dat is heus fantastisch. En dan te weten dat je naast al die grote en kleine successen ook nog de doodgewoonste dingen hebt waarover de zanggroep De Shepherds (leden van de familie Schaap uit IJmuiden) zong:

De doodgewoonste dingen die brengen mij tot zingen

Ik zing van al 't mooie dat ik zie

Het dagelijkse leven is m'n allermooist gegeven

In harmonie op melodie

De toekomst dan nog

Guus gaat in op de Perspectiefnota en de afkortingen vliegen ons weer om de oren: SRP, PPN, en zo verder. Kunt u allemaal weer vergeten. Enkel belangrijk is de vaststelling dat het gevreesde ravijnjaar door het rijk is uitgesteld naar 2028 of 2029, en dat we de komende vier jaren positief zullen blijven. Voor de burgers: geen verhoging van de gemeentelijke belastingen, behoudens de gebruikelijke indexeringen. Hoera, hoera, hoera. Een toekomstbeeld waarin de gemeente floreert—geen tekorten, geen donkere wolken aan de horizon. Een sluitende meerjarenbegroting!

En buiten schijnt de zon uitbundig. Fietsers fietsen langs, wandelaars wandelen langs, auto’s rijden langs. Hierbinnen beweegt de toekomst zich in cijfers, in de cadans van een stem die belooft en overtuigt. De burgemeester glimlacht—niet breed, maar precies genoeg. Harry noteert nog iets, Tom leunt iets naar voren, uw dienaar knikt langzaam. De pers luistert, de wethouders spreken, en tussen hen in zweeft een verhaal dat nog geschreven moet worden.