Met het overlijden van Herman Stroucken verliest v.v. Riel een markante en zeer betrokken verenigingsman. Twintig jaar lang stond hij als voorzitter aan het roer van onze club en ook daarna bleef hij nauw verbonden met v.v. Riel als erevoorzitter. Herman heeft in al die jaren ontzettend veel betekend voor onze vereniging, haar leden en vrijwilligers. Donderdagochtend is in besloten kring afscheid genomen van Herman. We kijken met respect en dankbaarheid terug op zijn bijzondere betekenis voor v.v. Riel en de Rielse gemeenschap.

Erevoorzitter van v.v. Riel

Sommige mensen zijn zo verweven met een vereniging en een dorp dat het bijna onmogelijk is om over die vereniging te vertellen zonder ook hun naam te noemen.

Herman was zo iemand. Twintig jaar aan het roer maakt hem de langstzittende voorzitter in de geschiedenis van v.v. Riel. Maar Herman was zoveel meer dan onze voorzitter. Hij was een verenigingsmens in hart en nieren. Een verbinder, een organisator, een motivator en bovenal iemand die geloofde in mensen. In vrijwilligers. In samen de schouders eronder zetten. En in een voetbalvereniging die meer is dan alleen voetbal.

Van jeugdleider naar voorzitter

Het verhaal van Herman bij v.v. Riel begon in de jaren 90. Zijn kinderen gingen voetballen en hij kwam als ouder al snel als vrijwilliger langs de lijn terecht: hij werd jeugdleider.

Niet veel later raakte hij ook bestuurlijk betrokken in het toenmalige jeugdbestuur. De vereniging had behoefte aan een nieuwe impuls. Herman nam zijn verantwoordelijkheid en werd in 2003 interim-voorzitter. In 2004 werd hij officieel voorzitter. In 2023 droeg Herman, na twintig jaar voorzitterschap, de voorzittershamer over. Hij werd bij zijn afscheid benoemd tot erevoorzitter van v.v. Riel.

Het ging Herman om mensen

Een belangrijke verandering in zijn beginperiode als voorzitter was de introductie van het zogenoemde stermodel. Het uitgangspunt was helder: niet alles bij een klein bestuur neerleggen, maar verantwoordelijkheden verdelen en zoveel mogelijk mensen bij de vereniging betrekken. Dat paste bij Herman. Hij geloofde niet in een voorzitter die alles zelf regelt. Hij geloofde in mensen die verantwoordelijkheid nemen, in vrijwilligers die hun kwaliteiten inzetten en in een vereniging die gedragen wordt door haar leden. Zijn lijfspreuk was veelzeggend: “Vrijwilligheid is geen vrijblijvendheid.”

Samen bouwen aan v.v. Riel

Onder zijn voorzitterschap ontwikkelde v.v. Riel zich op allerlei fronten. Er werd gebouwd aan de organisatie, maar ook letterlijk aan de club.

Sportpark De Krim veranderde. De accommodatie werd verbeterd, de kantine kreeg een nieuwe uitstraling, het parkeerterrein werd aangepakt en er kwamen onder meer zonnepanelen en nieuwe verlichting. Veel van die werkzaamheden werden door eigen leden en vrijwilligers uitgevoerd. Herman was daar zichtbaar trots op omdat hij zag wat mensen samen voor elkaar kregen.

Een vereniging is meer dan voetbal

Voor Herman was v.v. Riel nooit alleen de plek waar op zaterdag en zondag gevoetbald werd. Een voetbalvereniging hoorde volgens Herman midden in de gemeenschap te staan. De jeugd had een bijzondere plek in Hermans hart. Hij zag het belang van een vereniging waar kinderen niet alleen leren voetballen, maar ook leren samenwerken, plezier maken en onderdeel worden van een gemeenschap. Hij was trots op de vele vrijwilligers en op de talloze activiteiten die binnen de vereniging werden georganiseerd. Op de mensen die ervoor zorgden dat De Krim een plek was waar je graag kwam, ook als er geen wedstrijd op het programma stond.

Herman was daarnaast jarenlang betrokken bij andere initiatieven in Riel. Zo was hij dertien jaar bestuurder van buurtvereniging Ronde Akkers, waarvan tien jaar als voorzitter. Ook was hij jarenlang betrokken bij het Tonproaten. Zijn inzet voor Riel bleef daarmee niet beperkt tot de lijnen van het voetbalveld.

In april 2023 werd Herman benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Bij de uitreiking werd zijn verbindende rol in de Rielse samenleving nadrukkelijk genoemd. Een erkenning die eigenlijk precies omschreef wie Herman was: iemand die mensen bij elkaar bracht en zich jarenlang belangeloos inzette voor zijn gemeenschap.

Een afscheid dat bij Herman paste

Op 21 mei 2023 kwam er na twintig jaar een einde aan zijn voorzitterschap. Het werd een afscheid dat recht deed aan de man die Herman was. Hij werd thuis opgehaald met een huifkar en naar De Krim gebracht. Daar wachtte hem een erehaag van jong en oud. Er waren toespraken, cadeaus, clinics en een wedstrijd met Rielse All Stars. En Herman mocht weer voor even langs de lijn staan bij zijn eigen ‘jeugd’-team. Namens de KNVB ontving hij “de Gouden Speld van Verdienste”. En bovenal waren er heel veel mensen. Mensen met wie hij had samengewerkt. Mensen die hij ooit bij de vereniging had betrokken. Vrijwilligers, spelers, oud-spelers, ouders en leden. Mensen die hem wilden bedanken voor twintig jaar inzet. Het was misschien wel de mooiste erkenning die hij kon krijgen: een vol sportpark, voor hem. Bij die gelegenheid werd Herman benoemd tot erevoorzitter van v.v. Riel. Een titel die hem paste en die recht deed aan zijn verdiensten.

“Riel zal altijd mijn clubke blijven”

Herman wist in 2023 dat het tijd was om het stokje over te dragen. Hij ging met pensioen en wilde samen met zijn vrouw Rikie van andere dingen in het leven gaan genieten. Maar afscheid nemen van het voorzitterschap betekende nooit afscheid nemen van v.v. Riel. Bij zijn afscheid sprak hij de woorden: “Ik neem afscheid als bestuurder, maar Riel zal altijd mijn clubke blijven.”

Zijn inzet ging door

Ook na zijn afscheid als voorzitter bleef Herman zich inzetten voor anderen. Hij vond in Stichting DOVIE een nieuwe plek waar hij zijn betrokkenheid en energie kwijt kon. In 2025 werd hij voorzitter van de stichting, die zich inzet voor mensen die aan een rolstoel gebonden zijn en hen helpt om een drempelloze vakantie in Engeland mogelijk te maken. Ook daar deed Herman wat hij al die jaren had gedaan: zich inzetten voor mensen en proberen samen iets mogelijk te maken. Hij kon blijkbaar niet anders.

We zullen hem missen

Herman was twintig jaar voorzitter van v.v. Riel. Maar zijn betekenis voor de club was veel groter dan die twintig jaar. Zijn naam is verbonden met de geschiedenis van v.v. Riel. Met De Krim. Met vrijwilligerswerk. Met jeugd. Met activiteiten. En met de v.v. Riel mascotte die naar Herman vernoemd is.

v.v. Riel staat stil bij het overlijden van Herman

In het weekend van 5 en 6 september wordt er op gepaste manier aandacht besteed aan het overlijden van Herman.