“Naar omstandigheden gaat het oké.” Zo beantwoordt Koffiebakkers-eigenaar Tom Bakkers de startvraag hoe het met hem gaat. De Goirlese ondernemer huilde daags na de brand in zijn zaak tranen van verdriet, maar ook van ontroering. Want dat mensen in groten getale de digitale beurs trekken en hem op andere manieren een hart onder de riem steken, raakt hem diep.

door Matthijs Lodewijks

Het is de nacht van donderdag op vrijdag, rond half drie. Tom Bakkers slaapt net, maar wordt alweer snel gewekt door de beltoon van zijn telefoon. Hij is net te laat om de oproep van een collega van de Goirlese ondernemersvereniging te beantwoorden, maar meteen heeft hij een voorgevoel. Een voorgevoel dat het flink mis is.

Foute boel

“Ik vermoedde meteen dat het met mijn zaak te maken had”, vertelt Tom zaterdagmiddag. “Meteen heb ik op mijn telefoon naar de live-camerabeelden gekeken. Alles was zwart; ik kreeg geen verbinding met de camera’s. Shit, dacht ik, het is foute boel. Toen ik op internet zocht, vond ik al snel het nieuwsbericht over de brand. Toen wist ik genoeg.”

Tom kleedt zich snel aan, springt in zijn auto en rijdt vanuit zijn huis vlak bij de Tilburgse Piushaven naar De Hovel. Een rit van ruim tien minuten, deze keer misschien iets minder. Tijd om even na te denken, zegt hij. “Ik probeerde te bedenken hoe dit kon gebeuren. Had ik iets aan laten staan wat de brand kon veroorzaken? Ik ging echt aan mezelf twijfelen.” Aan die twijfel komt snel een eind, wanneer duidelijk wordt gemaakt dat de brandhaard buiten het pand was. Brandstichting, blijkt al snel.

'Slapen kun je het niet noemen'

Wanneer de brand is geblust, gaat Tom naar het gemeentehuis. Dat is deze nacht een geïmproviseerde opvanglocatie voor de bewoners van de appartementen boven Koffiebakkers. “Er was een hek rondom mijn pand geplaatst en er was intussen bewaking, dus ik kon daar niks meer doen. De burgemeester was ook in het gemeentehuis. Aan het einde van de nacht heb ik geprobeerd nog een uurtje te slapen voordat de recherche kwam voor onderzoek. Nee, slapen kun je het niet noemen. Het was gewoon liggen.”

Crowdfunding

In de loop van vrijdag hoort de geboren Goirlenaar van de crowdfundingsactie die trouwe klant Koen Vercammen heeft opgezet. “Koen komt al vanaf het begin bij Koffiebakkers, vaak met zijn kinderen. Ik vind het geweldig wat hij heeft gedaan. Het bedrag liep pijlsnel op en ik voel me er enorm door gesteund. Het is moeilijk om je voor te stellen wat er door je heen gaat als je slachtoffer bent van een brand. Nu snap ik pas wat mensen die dat meemaken voelen, zoals de eigenaar van Kwalitaria Tra. Ja, ik heb nog even met hem geappt. Hij heeft wat handige tips met me gedeeld.”

Mogelijk veel schade

Tom blijkt uitstekend verzekerd, maar hoe zijn zaak eraan toe is, weet hij nog niet. “Ik mag maandag pas het pand in. Er moet eerst nog veel onderzocht worden.” Al is wel duidelijk dat er drie minderjarige verdachten zijn aangehouden.

Hij houdt rekening met veel schade. “Van een afstandje heb ik al wel wat kunnen zien. Het stucwerk is er slecht aan toe en grote delen van het interieur zijn zwartgeblakerd. Ik vraag me af wat er nog meer kapot is. We hadden net de balie vernieuwd, die is mogelijk ook zwaar beschadigd.”

De schouders eronder

Eén ding is wat Tom betreft zeker: hij komt terug. “Vrijdagavond hebben we met het vaste personeel bij elkaar gezeten en uitgesproken dat we samen de schouders eronder gaan zetten.” Wanneer de heropening kan plaatsvinden, is onmogelijk te voorspellen. “Maar de eigenaar van het naastgelegen pand waar de Lidl in komt, heeft al toegezegd dat ik daar eventueel een pop-uplocatie kan openen, want de Lidl is er voorlopig toch nog niet. En andere ondernemers boden aan dat ik apparatuur mag lenen. Ik vind het echt geweldig, al die steun.”

Een bericht aan zijn supporters

Alle donaties, berichten en andere blijken van steun raken Tom duidelijk; de brok in zijn keel is hoorbaar. “Het ontroert me enorm. Ik heb er gisteren veel om moeten huilen, zó mooi vind ik het. Ik krijg van alle mogelijke kanten steun. Ongelofelijk waar een dorp als Goirle groot in is. Iedereen die me steunt: ontzettend bedankt! Ik zal het nooit vergeten.”